Marianne Notschaele-den Boer - vorige levens - reïncarnatietherapie

Marianne Notschaele-den Boer - vorige levens - reïncarnatietherapie
Marianne Notschaele, ook op Twitter (klik op afbeelding)

14 maart 2016

'Het onzichtbare zien!' - boek - Monique Steenvoorden - recensie - ME - vermoeidheid - entiteiten - reïncarnatietherapie

 
Monique Steenvoorden en haar boek 'Het onzichtbare zien!'


Boek ‘Het onzichtbare zien!’

Vorige maand ontving ik een recensie-exemplaar van 'Het onzichtbare zien!', geschreven door Monique Steenvoorden. Dit boek (303 blz.) verscheen in 2012 bij Uitgeverij Aspekt
(ISBN 9789461531575), maar ik had er tot op heden nog niet van gehoord. Kan gebeuren, ik probeer zoveel mogelijk boeken in mijn vakgebied bij te houden maar het zijn er zoveel dat er natuurlijk wel eens eentje tussendoor glipt. En voor alles is er een juist moment, toeval bestaat niet. Net nu ik zelf meer artikelen ga schrijven over paranormale ervaringen, waaronder ook de invloed van zielsenergieën zonder lichaam (entiteiten) op levende personen, kwam ik ‘Het onzichtbare zien!’ tegen.

Energie-invloeden van buitenaf

Monique Steenvoorden (1963) beschrijft haar twintig jaar durende zoektocht naar genezing van onverklaarbare vermoeidheids- en andere lichamelijke klachten. Onverklaarbare klachten die haar persoonlijke leven, werkcarrière en gezinsleven danig ontwrichtten. Zijzelf en geraadpleegde artsen binnen de reguliere gezondheidszorg wisten op den duur niet meer wat te doen. Uiteindelijk vond ze toch een verklaring en oplossing voor haar lichamelijke problemen in het leren omgaan met energie-invloeden van buitenaf. “Medici kijken bij vermoeidheidsklachten hoofdzakelijk naar interne oorzaken van het energieprobleem. Er wordt weinig tot geen aandacht besteed aan wat er zich extern afspeelt.”

‘Het onzichtbare zien!’ bevat een duidelijke indeling en inhoudsopgave. De schrijfster begint met een persoonlijke inleiding en legt de opbouw van haar boek en het doel ervan uit. Ze hanteert daarbij deze driedeling:
-      ‘Onwetend’: wat is er aan de hand, is beter worden mogelijk?
-      ‘Wetend’: er is een verband tussen vermoeidheidsklachten en energieën van buitenaf (aura-lifters/obsessor)
-      ‘Verlost, en dan?’: als entiteiten verdwenen zijn, hoe verder?
Monique: “Ik wil mensen bewust maken van wat energieën van buitenaf, een onzichtbaar natuurlijk proces, met je kunnen doen en daardoor maak ik het onzichtbare zichtbaar!” (blz. 24).

Energie van anderen

Aan alles wat ik las kon ik merken dat Monique Steenvoorden een lieve vrouw is die zorgvuldig en respectvol naar anderen toe, lang aan dit boek heeft gewerkt. “Ik werkte aan mijn eigen heling en dat gebeurde op mijn wijze en op mijn tempo. Omwegen zijn ook wegen.” (blz. 27) Het onzichtbare zichtbaar maken, is haar zeker gelukt.

Jarenlang verzamelde ze van bekende en minder bekende mensen quotes, uitspraken en citaten die haar raakten. Ze gebruikt ze royaal in dit boek, in de meeste gevallen aangevuld met persoonlijke ervaringen. Tot ver over de helft van ‘Het onzichtbare zien!’ vond ik de geciteerde quotes een mooie aanvulling. Daarna werden het er zoveel, inclusief citaten uit diverse krantenartikelen en stukken tekst in het Engels, dat het Monique’s eigen ‘stem’ wat afzwakte. Jammer, want ze is in staat zelf een interessant eigen verhaal te vertellen. Het overdadig gebruik van ‘uitspraken van derden’ is tegelijkertijd passend bij de inhoud, want het lijkt op de energie-invloeden van buitenaf waarmee de auteur juist leert omgaan. Hoe sterker en krachtiger zijzelf is/wordt, hoe minder citaten van anderen ze nodig heeft om haar eigen boodschap uit te dragen.

Vermoeidheids- en andere lichamelijke klachten

Monique schetst helder en makkelijk leesbaar, het chronologische verloop van haar ziektegeschiedenis. Als lezer besef je daardoor des te meer hoeveel hulpverleners ze wel niet raadpleegde in de loop der jaren om er achter te komen wat ze mankeerde, in de hoop van haar lichamelijke klachten verlost te worden. Ze legt nader uit wat het chronisch vermoeidheidssyndroom (ME) inhoudt en vertelt over mogelijke oorzaken, genezingen en behandelingen. Een ervaringsverhaal van een andere ME-patiënte is toegevoegd – weer een niet-eigen energie stukje ;) - evenals overpeinzingen en overdenkingen over ME-patiënten en hoogsensitieve personen.

Regressie- en reïncarnatietherapeuten

Als ze terechtkomt bij regressie- en reïncarnatietherapeute Riet Hop, komt er schot in de zaak (deel 2: ‘Wetend’). “De diagnose van Riet was dat ik last heb van energieën van buitenaf. Obsessieve energieën, die zich hebben aangehecht in het energieveld dat je lichaam omringt (aura). Deze maken gebruik van de energie. Hierdoor ontstaat er een chronische vermoeidheid, die vervolgens ontaardt in o.a. duizelingen, concentratiestoornissen en pijnen. Dit heeft zijn weerslag op mijn emotionele gemoedsgesteldheid.” (blz. 102).
Als reïncarnatietherapeut ben ik natuurlijk bekend met het fenomeen energie-aanhechting. Mensen met een zwak energieveld/aura zijn inderdaad, zoals Monique vertelt, gevoeliger voor aanhechting van energieën van buitenaf. Dat kan energie betreffen van levende personen, maar ook van gestorven personen (zielsenergie zonder lichaam=entiteit). De schrijfster probeert zo goed mogelijk uit te leggen wat entiteiten, aura-lifters en kwaadwillende obsessoren zijn en wat ze kunnen aanrichten op gezondheidsgebied. Ze gaat in op diverse benamingen hiervoor en vertelt hoe reïncarnatietherapeuten als Hans ten Dam, Pieter Wieringa en Henri de Vidal de St. Germain al een indeling maakten daar waar het o.a. entiteiten, (pseudo)obsessoren, aura-lifters en karmische relaties betreft. Die uitleg is voor mij bekend, maar ik vond het nuttig om het nog eens samengevat tegen te komen. Beetje oude kennis opfrissen is nooit weg.
Carol Bowman komt voorbij, Ian Stevenson, hoe het werkt met regressie- en reïncarnatietherapie, vorige levens, enz. Voor regressie- en reïncarnatietherapeuten - over het algemeen bekend met werken met niet-eigen energie bij cliënten - zal het middenstuk van dit boek gesneden koek zijn, maar ik weet niet zeker of lezers die nog volkomen onbekend zijn met het onderwerp aangehechte energieën (toch de doelgroep van dit boek) dit ook allemaal kunnen volgen. Verschillende zienswijzen en elkaar overlappende benamingen voor energieën van buitenaf maken het er niet gemakkelijker op om de toch al lastig in kaart te brengen onzichtbare energiewereld te begrijpen.
De auteur doet in ieder geval erg haar best in het hoofdstuk ‘de wereld van obsessie’ alles duidelijk uit te leggen aan de lezer. Gelukkig stelt ze: “Met het losmaken van aanhechtingen zijn we er nog niet. Hoe komt het dat er aanhechtingen waren? Er waren zwakke plekken, openingen. Er was onvoldoende zelfgevoel. De patiënt moet evenzeer iets van zichzelf terugvinden als iets van anderen kwijtraken.” (blz. 127) Een heel belangrijk item, want ik ken helaas ook therapeuten, paragnosten en magnetiseurs die telkens bij cliënten nieuwe energie-aanhechtingen verwijderen zonder de werkelijke oorzaak op te sporen en zonder het ‘energielek’ (aura) te dichten. Een bodemloze put voor de cliënt en een voortdurend financiële inkomstenbron voor de behandelaar.

Persoonlijk verslag – nuttige adviezen

Monique vat in haar boek een hele serie gedane therapiesessies samen. “Om uiteindelijk mijn obsessor naar het licht te kunnen begeleiden heb ik heel hard moeten werken om sterker te worden en in mijn kracht te komen.” (blz. 171)
Het gebruik van therapeutentaal in enkele sessie-verslagen is niet overal even duidelijk. Bijv.: “Als we allebei in ons kinddeel zitten, roepen we allebei om aandacht.” (blz. 208). Maar lezers krijgen dankzij de verkorte weergave van 130! sessies die Monique Steenvoorden nodig had om uiteindelijk gezondheidsverbetering te bewerkstelligen, wel een indruk hoe een therapietraject kán verlopen. Kán, want bij andere lichamelijke klachten is soms in veel minder therapiesessies vooruitgang te boeken. Zelf zou ik zo’n lang traject met een cliënt niet aangaan. Ik ben meer iemand van de korte-route.

Monique schrijft uitgebreid over hoe het zit met entiteiten, obsessoren, aura-lifters, energie-aanhechtingen van levende personen én over haar eigen leerproces. Nuttige tips en adviezen voor alle lezers komen voorbij. Aanwezig blijven in het eigen lichaam, minder pleasen, grenzen aangeven en nee zeggen, emotionele ballast opruimen, beschermingstechnieken en goed en meer voor jezelf zorgen.
Op het einde van ‘Het onzichtbare zien!’ besteedt ze aandacht aan de invloed die deze lange ziekte- en genezingsgeschiedenis heeft gehad op haar relatie met partner Edwin en binnen haar gezin, met dochter Nathalie. Een onderwerp dat doorgaans nogal eens vergeten wordt bij therapiebeschrijvingen. Hier is daar wel aandacht aan besteed. Partner Edwin geeft zelfs in een kort verslagje zijn visie op de zoektocht van Monique.

Minpuntje

Ik vind dit boek absoluut informatief, maar de inhoud leest niet snel achter elkaar lekker weg, ook al is de manier van schrijven geschroeid op Amerikaanse leest (veel quotes, dankbaarheid, liefde).
Storend bij het lezen vond ik de soms inconsequente lay-out, kleine stijlfoutjes, het gebruik van hoofdletterwoorden, bijv. “Ik voelde me LEEG”. “Ik was wel een beetje UITGETHERAPIED.” (blz. 108) en de enorme hoeveelheid uitroeptekens. Ik heb zelden een boek gelezen met zo’n overdaad aan uitroeptekens. Het redigeren van de tekst had echt strakker en beter gekund, zeker wanneer de lezersdoelgroep ‘medici’ gehaald moet worden. Psychiaters, psychologen en artsen zijn over het algemeen allergisch voor boeken met zulke tekstuele ‘foutjes’. Een gemiste kans.

Hoopvol

‘Het onzichtbare zien!’ vind ik hoopvol leesmateriaal, vooral voor personen die worstelen met jarenlange lichamelijke klachten waarvoor maar geen oorzaak of medicijn wordt gevonden, en voor hun familie, vrienden en kennissen. Zij kunnen zich dankzij de inhoud van dit boek beter inleven in hoe een zieke zonder diagnose zich voelt. Regelmatig wanhopig, en niet zonder reden. De ‘zieke’ kan eventuele negatieve energie-invloeden lokaliseren, de oorzaak ervan achterhalen en ermee leren omgaan, om uiteindelijk weer gezond te kunnen worden.
De auteur heeft enorm haar best gedaan om gevarieerde informatie bijeen te brengen die hulpverleners in de reguliere gezondheidszorg kan aanspreken, maar dan moeten ze wel openstaan voor alternatieve behandelmethoden of meer willen weten van de invloed van andere energieën op ons lichaam.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur