Waren of worden wij dieren? - 'Beestenboel' - artikel in ParaVisie januari 2018 - dierincarnaties: echt, symbolisch, hallucinaties?

Artikel 'Beestenboel'- ParaVisie januari 2018

Dierenincarnaties: echt, symbolisch, hallucinaties?

Voor het januari-nummer van 2018, dat nu verkrijgbaar is, schreef ik een artikel over dierenincarnaties. 'Beestenboel, waren of worden wij dieren?'
Te vinden op pagina 48 t/m 51.

Update 19-1-18: je kunt dit artikel nu online lezen, klik hier.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl 

Animatiefilm 'Coco´ - Muzikale reis door het Dodenrijk - kinderen - leven en dood - muziek, gitaar, zang, idool - Mexicaans feest Dia de Muertos

Animatiefilm Coco - reis door het dodenrijk

Mooie animatiefilm Coco - Mexicaans feest, Dag van de Doden

Een bijzondere 3D animatiefilm (2017)  uit de studio's van Pixar & Walt Disney. Met liefde gemaakt, prachtige filmbeelden, charmante songs... en toch is deze 'kinderfilm' maar kort in de cinema te zien geweest. Ik denk dat het aan het onderwerp ligt. Ouders nemen hun jonge kinderen niet en masse mee naar een tekenfilm over skeletten die vrolijk dansen in het Mexicaanse Dodenrijk. 
De film draait nog in enkele bioscopen en zal ongetwijfeld snel op dvd verkrijgbaar zijn. 'Coco' verveelde mij geen enkel moment en zat vol prachtige liedjes, en bevatte een ontroerende slotscène.

Het Mexicaanse jongetje Miguel droomt ervan om muzikant te worden. Hij wil net zo groot worden als zijn idool, gitarist/zanger Ernesto de la Cruz. Maar de gitaar bespelen en zingen wordt in zijn familie absoluut niet op prijs gesteld. Tijdens het Mexicaanse Feest der Doden (Dia de Muertos, 1/2 november, de dag waarop familieleden graven bezoeken en hun doden herdenken) belandt Miguel  op miraculeuze wijze in een prachtige, kleurrijke wereld waarin overledenen zich bevinden. Hij gaat daar op zoek naar zijn overleden idool, en ontrafelt samen met Hector een familiegeschiedenis die anders in elkaar zit dan hij dacht.

Voor en tegen

+ mooie beelden (3D)
+ origineel verhaal
+ zeer geschikt voor kinderen met een Mexicaans/Spaanse achtergrond
+ het Dodenrijk wordt op niet al te enge manier in beeld gebracht
+ vrolijke skeletten die 'aangekleed' zijn
+ hond als vriend 
+ verborgen grapjes in de film (Dante/hel/vuur)
+ geheugenverlies oma is ontroerend in slotscène (snif!)
+ muziek als trigger voor herinneringen
+ strekking van het verhaal: blijf altijd in jezelf en je eigen talent geloven
- de film is goedgekeurd voor 6-jarigen; sommige skeletscènes vind ik niet geschikt voor jonge, gevoelige kinderen. 

Filmtrailer

De filmtrailer vind je hier. De originele versie in het Engels is meer geschikt voor volwassenen of oudere kinderen vanaf 12 jaar.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Regressie- en reïncarnatiehterapeut/auteur
www.vorigelevens.nl 

ParaVisie, spiritueel magazine - een uitgave van Edicola Magazines BV - kennismaking - Deventer

  

Links: hoofdredacteur ParaVisie Niels Brummelman - Rechts: deel bladenassortiment Edicola Magazines BV

 

Linka: Niels Brummelman en Marianne Notschaele - Rechts: Aernoud Oosterholt, uitgever Edicola en Marianne

ParaVisie maakt een nieuwe start bij Edicola

Het spiritueel magazine ParaVisie bestaat al sinds 1986. Sinds kort is het blad losgekoppeld van spirituele bel- en chatlijnen en overgenomen door uitgever Aernoud Oosterholt van Edicola Publishing BV/Edicola Magazines BV in Deventer.
Vorige week reed ik in mijn Mini Cooper van Zundert naar Deventer, om kennis te maken met uitgever Aernoud Oosterholt en bij te praten met hoofdredacteur Niels Brummelman. Het werd een lange reis: kapotte vrachtwagens die weghelften blokkeerden, hagelbuien en daardoor spekgladde wegdelen, files en nog meer files. Ik zat in totaal voor de heen- en terugreis bijna 6 uur in de auto. Ben ik blij dat de meeste contacten normaal gesproken via de digitale snelweg verlopen! 
Het werd een gezellige middag. Voorlopig concreet resultaat: iedere maand zal er een nieuw artikel in de ParaVisie blijven verschijnen van mijn hand. Dat doe ik nu bijna twee jaar en bevalt me goed. En wie weet komt er ooit nog eens een boek of ebook van mij uit bij Edicola Publishing BV. 

Januari-nummer ParaVisie: Beestenboel

Op de foto linksboven zie je een stapel januari-2018-nummers van ParaVisie liggen, achter het bureau van de hoofdredacteur. Dat nummer ligt nu in de winkel. Je vindt daarin dit keer mijn verhaalbijdrage 'Beestenboel' op blz. 49 t/m 51 over reïncarnatie & dieren.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Regressie/reïncarnatietherapeut/schrijver
www.vorigelevens.nl 

'Negenenveertig Dagen' - Christel Janssen - spiritueel verslag/roman - communicatie met comapatiënt en overledenen - leven na de dood

Christel Janssen - boek 'Negenenveertig Dagen'

Modern Hiernamaals - chatten met iemand in 'de hemel'

Christel Janssen had zeven jaar lang een acupunctuurpraktijk in Maastricht voordat ze haar innerlijke stem ('fluistering') volgde en naar Hawaii verhuisde. Daar werkte ze als Qigong retreat teacher. Vlak voordat ze zou gaan trouwen, ontmoette ze een internetdate, Umberto. Met hem begon haar 'sensuele reis door het moderne hiernamaals'. Umberto lag zeven maal in coma en ging vier keer kortstondig dood. Ondertussen had Christel contact met hem, en hij met haar. O.a. via berichten op de computer. 
Gek? Nee, helemaal niet! De negenenveertig dagen dat Christel met Umberto doorbracht in Honolulu vormen de basis voor dit spirituele verslag in romanvorm: Negenenveertig Dagen, een sensuele reis door het moderne hiernamaals (Forty-Nine Days, a sensuous journey in the modern afterlife).

Een persoonlijk spiritueel, sensueel verhaal

Van de auteur ontving ik een Nederlandstalige pdf-versie voor dit boekreview. Ik vermoed dat ik niet de finale eindversie ontving, want ik kwam nog enkele tekstfouten tegen. Gelukkig las ik daar met gemak overheen omdat het verhaal me bleef boeien. Christels spirituele verslag is goed geschreven en leest lekker weg.
Ben je gek op warme landen (Hawaii), dolfijnen, de natuur, zee, bloemen, geuren en warmte? Wil je weten wat er mogelijk is op het gebied van communicatie met zielen die zich bevinden in het Bardo, het zogenaamde tussenbestaan? Hou je van liefdesverhalen, mysterieuze krachten en spirituele belevenissen? Dan raad ik je zeker aan Christel Janssens boek te lezen: Negenenveertig Dagen, een sensuele reis door het moderne hiernamaals.

Veel plussen

Onderwerpen die ik - al lezend - tegenkwam en die mij interesseerden:
- "Het leven eindigt niet waar we het niet meer zien” (blz. 200)
- seksuele verbindingen, o.a. met voorouderenergie
- het kunnen zien van energieën en aura's
- essentiepunten (blz. 29)
- Kahuna’s, Hawaiiaanse sjamanen (blz. 31)
- Aumakua’s, voorouders in de vorm van gidsen

- enkele verwijzingen naar vorige levens (blz. 31 en 104)
- Delok, teruggekeerd uit de dood
- geesten van overledenen mbt tsunami in 2012
- de geest van een meisje op een foto
- het ongeloof van andere spirituele teachers: 'terugkomen uit de dood is niet mogelijk'
- coma (blz. 148)
- kracht van bidden, met een duidelijk voorbeeld (bidden in kerk, uiting in droom bij een ander)
- visualiseren op afstand, beveiliging met gouden energieveld, energiekoorden leren verbreken (herkenning voor lezers met vorige levens in Atlantis)
- vlinders/nachtvlinders, zielen liften mee
- tijd is rekbaar
- mooi weergegeven hoe Umberto en Christel dezelfde ervaring verschillend interpreteren (zintuigen, symboliek)
- in dit verhaal is niet alleen sprake van 'mooi', maar ook het 'duister' komt aan de orde.
Minder vond ik:
- ik ben nog nooit in Hawaii geweest, vond het daardoor lastig om in het verhaal te duiken (warmte, bikini's, dolfijnen); 
- andere liefdespartners van de auteur blijven vage figuren in dit boek
- de tijdsprongen waren me niet allemaal even duidelijk (coma, dood, in leven)
- op het einde is er ineens, pats boem, sprake van een dochtertje?
- het thema (on)bereikbaar zijn had nog meer kunnen worden uitgediept (blz. 154)

Spontaneous Movement - Christel Janssen - Hawaii

Christel Janssen woont en werkt nog steeds in Hawaii, geeft er Qigong retreats en heeft een virtuele school voor telepathie en intuïtie www.spontaneousmovement.com. Haar boek is de moeite van het lezen waard en verkrijgbaar in het Nederlands en Engels, als ebook en audiobook. 

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Regressie- en reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl 

De rekening gepresenteerd - vorig leven - reïncarnatietherapie - taal - ParaVisie artikel december 2017

 

ParaVisie dec. 2017

Waarom coach Maaike haar rekeningen graag kalligrafeert

Het spiritueel maandblad ParaVisie bevatte in december 2017 een artikel dat ik schreef, over coach Maaike die het lastig vond om aan haar cliënten een rekening mee te geven. Wat een vorig leven daarmee te maken had, lees je nu online op deze webpagina.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl 

Roman 'De laatste Neanderthaler' - Claire Cameron - boekrecensie - archeologie - voorouders - Neanderthalers, prehistorie - evolutie - zwangerschap

Roman De laatste Neanderthaler, Claire Cameron 

De laatste Neanderthaler - Mooie roman van Claire Cameron

Meer dan 40.000 jaar geleden probeert Meisje, een jonge Neanderthalervrouw,  te overleven tijdens een strenge winter met voedselschaarste. Familieleden zijn omgekomen of weggetrokken naar andere gebieden. Meisje is zwanger, overgebleven met de jongen Kneus. Kneus is op jonge leeftijd opgenomen in haar nu verdwenen familie. Samen hunkeren ze naar 'warm', het gevoel dat hoort bij deel uitmaken van soortgenoten, familie, nodig om in leven te blijven.
De zoektocht van Meisje loopt parallel met het verhaal van de Engelse Rose, een zwangere archeologe die lichtelijk doorslaat in de fascinatie voor haar opgravingswerk. In Frankrijk legt ze een graf in een grot bloot. Voordat haar kindje geboren wordt, wil Rose bewijzen dat de botresten van een Neanderthaler en een Homo Sapiens naast elkaar in één graf liggen. Als vrouw heeft ze het niet gemakkelijk tussen de vele mannelijke wetenschappers, zwanger zijn maakt haar extra kwetsbaar.

Perfecte vertaling van de belevenissen van Rose en Meisje

Ik heb oprecht genoten van deze prachtige roman De laatste Neanderthaler. In het verhaal komen feiten en fictie samen op een dusdanige manier, dat je gaat nadenken over antropologische en archeologische onderzoeken, evolutie en Neanderthalers die 40.000 jaar geleden leefden en uitstierven. Het verhaal van Claire Cameron is goed doordacht en leest prettig weg dankzij de fantastisch goede, foutloze vertaling en juiste sfeeroverdracht van Aleid van Eekelen-Benders. Dat kom ik tegenwoordig bijna niet meer tegen. Complimenten aan Uitgeverij Cargo, die deze roman (333 blz.) onlangs uitbracht.
Auteur Claire Cameron (Toronto, 1973) studeerde geschiedenis en cultuur, en werkte als wildernis instructor in een groot nationaal park in Canada. Die studie en natuurervaring zie en lees je terug in De laatste Neanderthaler. Claire is ook moeder van twee zoons. Haar eigen ervaringen rondom zwangerschap, kinderen krijgen en opvoeden, belicht ze eveneens in dit boek. Ze laat zien hoe jonge vrouwen als Rose moeite kunnen hebben met de combinatie kinderen & carrière maken.
De hoofdstukken wisselen elkaar af, niet overal om en om, met het verhaal van Meisje 40.000 jaar geleden en de hedendaagse archeologe Rose. De beschrijvingen van de Neanderthalers zijn zo goed, dat wat mij betreft de hele roman over het leven van Meisje en haar familie had mogen gaan. Halverwege komen beide verhalen samen en werkt de schrijfster naar een goede climax toe. Hierin staan zwangerschap, bevalling, leven en dood centraal. 

Vele plussen - enkele quotes

+ Mooie inleiding/proloog. Uit het hele verhaal blijkt een grote bewondering en diep respect voor dieren en de natuur.
+ Aandacht voor taalontwikkeling bij Neanderthalers, mooi verwoord in het verhaal door het gebruik van korte woorden en stijlwoorden die de natuur betreffen. Blz. 18: "Woorden waren vaak betekenisloos. Een wederdienst zei meer."
+ Familie = samen = kunnen overleven. De Neanderthalers spreken dan in dit boek van 'warm' - Blz. 30: "Geen van hen kon zichzelf los van de anderen zien.", blz. 34 "Haar herinneringen bestonden niet per se uit dingen die ze zelf had meegemaakt, het konden ook de ervaringen van iemand anders in de familie zijn. Die konden via dromen worden doorgegeven, of via een lijf waar ze van at.", - blz. 103 "Zij was wat hem voedde en in leven hield. Ze bewogen samen. Het was warm, meer warm dan ze ooit hadden ervaren."
+ Beide verhaallijnen zijn goed geschreven, met poëtische zinnen er in; met name in het stuk dat over Meisje gaat 
+ Veel en goede zintuiglijke beschrijvingen (geuren, natuur, dieren) - Blz. 91 "Zijn adem stonk alsof hij misselijk was van de zenuwen." - Mooie beschrijvingen over 'hoe anderen te lokaliseren via geur door de lucht' (blz. 149).
+ Lichamelijk 'misvormingen' in een lijf horen erbij, zoals een spleet tussen tanden, kromme arm, grote voet - Blz. 53: "De verschillen tussen hun lichamen en die van de beesten om hen heen waren geen tekortkomingen maar bronnen van inspiratie."
+ Claire Cameron beschrijft alles vanuit respect voor de natuur en dieren (blz. 150), o.a. over bronst/seksualiteit, rangorde/hierarchie.
+ Perfecte vertaling door Aleid van Eekelen-Benders, ik kwam in het hele boek maar 1 tekstfoutje tegen.
+ Gebruiken en gebruiksvoorwerpen zijn prachtig ingebed in het verhaal zodat je een idee krijgt hoe Neanderthalers speren en handbijlen maakten van steen.
+ Verhaallijn van Rose is boeiend voor jonge vrouwelijke lezers: hoe blijf je overeind als zwangere werkende vrouw in een mannenwereld?
+ Goed weergegeven: haat en nijd in het mannelijk bolwerk van archeologen en andere wetenschappers, museumwereld
+ Fijne roman voor lezers die houden van onderwerpen als archeologie, prehistorie, opgravingen, natuur.
- Slechts één minpuntje. Als je hooggevoelig, veganist of vegetariër bent, kan deze roman hard overkomen vanwege de expliciete jachttaferelen en situaties waarin vlees eten om in leven te blijven 40.000 jaar geleden nodig was om te overleven (blz. 53: "De jacht verbond hen allemaal")

Waarom is dit een interessante roman voor reïncarnatietherapeuten?

+ Uitstekend inlevingsvermogen van de auteur waar het Neanderthalers betreft (eigen ervaring uit een vorig leven in combinatie met liefde voor de natuur?)
+ Sterven/doodgaan wordt mooi omschreven als 'de andere kant' - Blz. 176 "Ze verzette zich er niet meer tegen, zoals ze eerst had gedaan, maar verheugde zich op haar lange slaap in de grond. 'Doodhout'."
+ Voor reïncarnatietherapeuten is het deel over een bijna-zwangerschapspsychose extra interessant. Je kunt dit als trigger zien: Rose meets Meisje
+ Wijsheid van ouderen, zoals Grote Moeder, de moeder van Meisje. Op blz. 113 legt ze op een mooie manier 'leven en dood' uit.
+ Positieve kijk op ouderdom, mens en dier - Blz. 21 "Ze was al oud, wat wilde zeggen dat ze zich meer dan dertig voorjaren kon herinneren."... "Haar neus kon nog altijd op honderd pas afstand de geur van een jonge groene scheut ruiken.", blz. 23 over seizoenscycli: "En zo stierven dingen in de loop der tijd niet echt. Ze veranderden alleen. Maar alle veranderingen gingen gepaard met ongemak en onbehagen."
+ Thema voorouders, dromen, familie (interessant voor regressietherapeuten).
+ Meisje & intuïtie - Blz. 153 "Instinctieve daden worden bliksemsnel verricht. Ze deed een beroep op het niet-denkende deel van haar geest."
+ Mindfullness, in het heden leven is belangrijk - Blz. 36: "Wat voor haar lag was duister en schimmig, als het achterste deel van een grot"... "Vooruit denken leidde maar af. Daarmee maakte je je kwetsbaar voor het heden."

Aanrader!

Kortom, De laatste Neanderthaler kan ik aanbevelen als uitstekende roman, waarin meer feiten zitten dan fictie. Archeologische vondsten die niet in een bestaande theorie passen, worden nogal eens weggeredeneerd als 'ritueel'. Zoals Claire Cameron zelf zegt aan het einde van het boek "Ik heb geput uit mijn eigen ervaring in de natuur om erachter te komen hoe het meer dan veertigduizend jaar geleden moet zijn geweest om in de wildernis te overleven." Ze heeft met deze roman een geloofwaardig beeld geschetst van de Neanderthalers, en hoe we aan hen verwant zijn.

De Bezige Bij | Claire Cameron, De laatste Neanderthaler | ISBN 9789023466567 | 336 pagina's | 19,90 euro

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl 

Roman 'De blauwdruk van Capgras' - Inge Nicole - over beeldende kunst, relaties, moederschap - kunstexpositie Alkmaar 18 februari t/m 18 maart 2018

Roman over relaties en beeldende kunst

De blauwdruk van Capgras - roman - auteur Inge Nicole

Van de week ontving ik een eerste-druk-exemplaar van de nieuwste roman van Inge Nicole, De blauwdruk van Capgras. Mooi, om nu de eindversie op papier te zien en te kunnen lezen, want in een eerder stadium las ik het concept. Dat was al veelbelovend, maar van een boek komen er altijd meerdere verbeterversies totdat alle betrokkenen er hun fiat aan geven. En de bijbehorende illustraties had ik nog niet gezien.

Waar gaat deze roman over?

Beeldend kunstenaar Juliet woont in een vrijplaats voor artiesten en paria's. Op een dag duikt haar zus Gusta op, samen met een jongen, Boy. Hun onverwachte komst brengt Juliets bestaan danig aan het wankelen. Ze neemt haar relatie met songwriter Wolf onder de loep en probeert ondertussen een band op te bouwen met Boy. Dankzij haar kunstwerken houdt zij zich staande. Langzaam wordt duidelijk hoe alle hoofdpersonen met elkaar verweven zijn en wat het syndroom van Capgras daarmee te maken heeft.

Het verhaal is apart, ik kan niet anders zeggen. Intrigerend. Qua lengte (175 pagina's) lijkt dit boek op een novelle-plus, qua inhoud (uitstekende schrijfstijl en mooie poëtische zinnen) op een roman. Voor aandachtige lezers zitten er veel diepe(re) lagen in het verhaal. Ik weet niet of iedereen die eruit kan halen, maar wanneer je De blauwdruk van Capgras zorgvuldig leest, kun je er lang van (na)genieten.

Illustraties en cover - van wie is de afgebeelde kunst?

Het mooi vormgegeven paarsblauwe boekomslag - nachtvlinder op een houten ondergrond - is van de hand van illustrator Maurice Hof. Alle zwart-wit-tekeningen, afgebeeld bij aanvang van ieder hoofdstuk, zijn afkomstig van kunstenaar Juliet Koppedraijer, de hoofdpersoon in De blauwdruk van Capgras. Of zijn deze passende kunstwerken soms van auteur Inge Nicole? Is zij net zo kunstig met beeld als met tekst? Een heuse kunstenaar!

Voor welke lezers?

Hou je van een novelle/roman met poëtische zinnen, een apart verhaal en bijzonder plot? Onderwerpen als kunst en kunstenaars, (liefdes)relaties, baby's, kinderen opvoeden, de soms opgeklopte wereld van kunst en galerieën? Dan kan ik De blauwdruk van Capgras van harte aanbevelen. Ik vind dit ook een goede roman om cadeau te doen aan lezers die houden van 'de wereld van de kunst'.
Achterin staan enkele lovende recensies over Inge Nicole's andere schrijfwerk. Een tekst van mij is ook geciteerd, en daar sta ik nog steeds achter: "Alles prachtig verwoord. Inge Nicole hanteert een moderne, eigen schrijfstijl met hier en daar korte, poëtische zinnen."
Eerder schreef ik blogartikelen over Inge Nicole's boeken De tranen van de zeegans en Aardappelbloed.

Tentoonstelling Kunstuitleen Alkmaar 18 februari t/m 18 maart 2018

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Regressietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl 

Ontmoeting met een geest in Hulst - Zeeland - entiteit - paranormaal verhaal - ParaVisie - Marianne Notschaele

Geestige ontmoeting in Hulst - paranormaal verhaal

Ontmoeting met een geest in Hulst - ParaVisie

Mijn verhaalbijdrage Geestige ontmoeting in Zeeland in het novembernummer 2017 van ParaVisie staat nu online. Je kunt het via dit linkje lezen.

Het voorgaande artikel (oktobernummer ParaVisie) over het nut van energetisch reinigen, kun je nu hier online lezen.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl 

1 op de 4 Nederlanders gelooft in reïncarnatie - onderzoek van Nuvema, november 2017

(c) afbeelding Nuvema

Beestenbende - Nederlanders komen graag terug als dier, na hun dood

Nuvema (Nederlandse Uitvaart Verzekering Maatschappij) onderzocht hoe duizend Nederlanders denken over reïncarnatie. De uitkomst: "Meeste Nederlanders willen als kat of vogel terugkomen"... tja. Waarom vragen ze mij nou nooit eens voor zo'n enquête?

Ik citeer een stukje uit dit 'verslag': "Ruim een kwart van de Nederlanders gelooft dat ze na hun dood terugkomen als een nieuw wezen. Dat blijkt uit een enquête van uitvaartverzekeraar Nuvema. Wanneer gesteld dat ze in een nieuw leven terugkomen als dier, willen de meeste Nederlanders een kat of vogel terugkomen. Van de 1000 ondervraagden antwoordt 26,5% bevestigend op de vraag of zij geloven in reïncarnatie. Wanneer ze voor de keuze worden gesteld dat ze al dier terugkomen, wil 21,8% terugkomen als kat. Op voet gevolg door de vogel (20,4%). De hond maakt de top-3 af met 14,1%. De muis is het minst populair met 0,1%. Ook gaf toch een groot deel aan dat zij toch echt het liefst terugkomen als mens."
Bioloog Freek Vonk komt graag terug als luiaard, las ik. Ik kom de volgende keer gewoon weer terug als mens. Stukken interessanter.

Lees hier het hele artikel op de site van Nuvema. 

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer

Reïncarnatietherapeut/auteur

www.vorigelevens.nl