Viva zoekt columnist - deadline inzending column 10 februari 2016 - schrijven - columns - kort verhaal

Viva zoekt columnist

Viva zoekt columnist

In het weekblad 'Viva' zag ik een oproep 'columnist gezocht': "In het bezit van sterke verhalen? Een uitgesproken mening? Een komische kijk op de zaken des levens? Een gouden pen ook toevallig? Grijp dan nu je kans! Als je ons jouw grappigste, mooiste of bizarste persoonlijke verhaal mailt, kan het zomaar een mooie plek in VIVA krijgen."

Hou jij van korte verhalen, blogs of columns schrijven en behoor je met je verhalen tot de doelgroep van Viva-lezers, doe mee! Baseer de column op een basisemotie (bang, boos, verdrietig, blij) en maak er vooral een persoonlijk verhaal van. De column mag maximaal 500 woorden bevatten. 

Mail je bijdrage (met foto van jezelf) vóór 10 februari 2016 naar <redactie@viva.nl> onder vermelding van 'column'.

Succes en schrijf-ze!

Groetjes, 
Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.mariannenotschaele.nl 

'Lieveling' - roman - Kim van Kooten & Pauline Barendregt - seksueel misbruik - verwaarlozing - geheimen - jeugd - recensie

Roman 'Lieveling' door Kim van Kooten, ism Pauline Barendregt

'Lieveling' - Kim van Kooten - Pauline Barendregt

Kim van Kooten is een talentvolle vrouw. Ze verstaat niet alleen de kunst goede en geloofwaardige filmscenario's en -dialogen neer te pennen, is zelf een uitstekend actrice, maar heeft nu ook nog eens een prachtige debuutroman afgeleverd. Haar boek 'Lieveling', gebaseerd op jeugdherinneringen van haar vriendin Pauline Barendregt, las ik een maand geleden en nog steeds denk ik af en toe terug aan de inhoud ervan; een pijnlijk verhaal, maar zó mooi verteld dat ik het toch met een glimlach kon lezen.

Ome Meneer - verwaarlozing - seksueel misbruik

'Lieveling' gaat over een meisje van vijf jaar, Puck. Ze woont met haar moeder in Rotterdam. Op een dag verhuizen moeder en dochter naar de nieuwe partner van moeder, 'ome Meneer'. Ome Meneer (door moeder 'Pikkedoos' genoemd) vervult na enige tijd de rol van Pucks nieuwe vader. De lezer volgt Puck, de ik-figuur in deze roman, gedurende de periode 1975 - 1984.
Moeder negeert min of meer dat ze een dochtertje heeft. Puck krijgt aandacht en 'liefde' van ome Meneer, later papa genoemd ('Papa is niet verliefd op mama, hij is verliefd op mij.' Blz. 91). Puck accepteert in het begin - als 5-jarige weet ze immers niet beter - hoe alles in haar omgeving is: verwaarloosd door haar eigen moeder en seksueel misbruikt door haar nieuwe vader. Puck ontvangt cadeautjes van hem, ze mag alleen met hem mee op lange autoritten. Drie keer per week wast hij Pucks haren, in de badkamer, terwijl hij bloot is... Als lezer sta je ietwat ontredderd aan de zijlijn en hoop je tegen beter weten in dat iemand dit kleine meisje helpt.

Interview over de totstandkoming van deze roman

In kale, scherpe bewoordingen, en toch op luchtige wijze (subtiele taalgrapjes), zet Kim van Kooten de trieste jeugdervaringen van haar vriendin Pauline (Puck) uiteen. Een verhaal dat mij regelmatig de adem benam, maar me ook deed glimlachen omdat het zo mooi is verteld. Een mengeling van 'vreselijk' (wat Puck allemaal overkomt) en 'grappig' (hoe ze reageert op uitspraken van mensen in haar omgeving).
Lees meer over de achtergrond en totstandkoming van deze roman in een NRC-artikel van november 2015: interview met Kim van Kooten en Pauline Barendregt. 

Prachtige roman, de plussen en minnen

+ Goed geschreven en goed geredigeerd. Ik hoop dat Kim van Kooten meer romans gaat schrijven, ik hou erg van haar heldere schrijfstijl.
+ Schitterende foto achterop de cover van Kim van Kooten en Pauline Barendregt, gemaakt door Paul Bellaart.
+ Mooi boekomslag. Omslagontwerp Riesenkind. Een omgekeerd wit kinderplakplaatje op de cover; als je het boek openslaat wordt de gekleurde versie zichtbaar. Een nadenkertje, mooi gevonden.
+ Ik moest bij het lezen denken aan de romans 'Moederkruid' en 'Dochter van Eva' van Carrie Slee. Daarin beschrijft Carrie Slee gebeurtenissen uit haar jeugd waarin ze als kind verwaarloosd werd, ook met een vleugje humor en taalkundige grapjes om de angel uit het verdriet te halen.
+ In mijn jeugd woonde ik in Pijnacker. Familie woonde in Rotterdam/Overschie en Zwijndrecht. Deze plaatsen komen voor in dit boek. Dankzij het beschreven dialect dat af en toe in dialogen voorkomt, gaf me dit een gevoel van herkenning ('Zo, dat dacht ik wel', 'Het is zekers te weten...', 'Joh!', 'Kan ons het schelen'.)
+ Ome Meneer is in het begin lief en aardig, totdat hij gaat dreigen dat Puck haar mond moet houden ('Jouw papa wilde je papa niet meer zijn.''Waarom niet?' 'Omdat hij je niet lief genoeg vond', blz. 17). In 'Lieveling' wordt een juist verloop geschetst hoe plegers van seksueel misbruik kinderen met een geheim opzadelen.
+ Uitstekende sfeertypering van de jaren 1970-1980, dankzij zorgvuldig gedoseerde kleine zaken waarover verteld wordt, zoals een polstasje voor mannen, een bandrecorder, een Winkler Prins encyclopedie, rollers in het haar zetten, diverse soorten speelgoed, het verzamelen van Hummeltjes en Swarovski-diertjes, kledingkeuze, muziek van Anita Meyer en Lee Towers, Caren Carpenter en allerlei nieuwsfeiten.
+ Prettig leesbare dialogen.
+ Goed beschreven hoe moeder (egoïstische focus) niets in de gaten heeft van het seksueel misbruik dat haar dochtertje overkomt. En ondanks dat, ga je als lezer ook haar reacties (naar aanleiding van haar jeugd, de buurt waarin ze opgroeide, de relatie met haar moeder/oma) begrijpen.
+ Puck probeert anderen (zoals haar moeder, een leerkracht op school) te vertellen wat haar overkomt, maar dat mislukt. De angst is te groot om haar geheim met anderen te durven delen. Het lijkt me goed voor hulpverleners om dat stuk te lezen, want het komt helaas zo vaak voor dat misbruiksignalen die door een slachtoffer worden uitgezonden, gemist worden door mensen uit de nabije omgeving, terwijl ze toch duidelijk genoeg zijn.
+ Nadat moeder het misbruik ontdekt, stort ze zich in de slachtofferrol. Als lezer zie je dat ze niet anders kan (o.a. als gevolg van haar opvoeding).
+ Pijnlijk, om te lezen hoe een jong kind soms voor de ouder zorgt, terwijl het omgekeerd het geval zou moeten zijn.
+ Vanaf pagina 200 wordt hier en daar gesproken over de nawerkingen van het seksueel misbruik in Pucks latere leven. Zoals in het zwembad, de angst voor uitkleden. Verliefd worden is lastig. 'Maar sinds ik denk dat ik verliefd ben, zit mijn vader veel in mijn hoofd. En daardoor kan ik er niet van genieten.' (blz. 201). Puck is in staat andere mensen goed voor de gek te houden, gevolgen van haar overlevingsstrategie, liegen om overeind te blijven als kind.
Slechts twee minpuntjes:
- Ome Joop en ome Jos vind ik te stereotyp neergezet. Jammer.
- Het einde kwam op mij wat afgeraffeld over, dat had fraaier gekund.

Enkele zinnen uit 'Lieveling'

Om een indruk te krijgen hoe Kim van Kooten Pucks ervaringen beschrijft, hier enkele zinnen die ik mooi vond:
* 'Ik knipoog naar mezelf in de glazen tuindeur. Hij mag nooit weten dat ik dit kan. Knipogen is van mij.' (blz. 39)
* Als 10-jarige maakt Puck een lijstje met dingen 'die ze allemaal zeker weet'. Daarop komt o.a. voor: 'Ik ben de enige met nachtmerries die zo eng zijn dat ik soms maar gewoon de hele nacht wakker blijf (weet ik bijna zeker want ze gaan allemaal over papa en ik kan me niet voorstellen dat er nog meer mensen zijn die over mijn vader dromen).' (blz. 103)
* Puck doet aangifte bij de politie, als ze wat ouder is. De ongemakkelijkheid van de ambtenaar die het proces verbaal opstelt en die zich niet kan voorstellen dat een jong kind misbruikt geweest kan zijn, spat er van af. Hij vraagt of het meisje wel weet wat misbruik is. 'Wat is misbruik?' Ze antwoordt: 'Voor later.' 'Wat?' 'Het is handig voor later' (blz. 179). Dat is wat 'papa' haar altijd vertelde, het is handig voor later om te weten hoe geslachtsgemeenschap werkt. 
* 'Echte, grote geheimen willen gevonden worden. Omdat ze eenzaam zijn. En omdat ze groeien. Hoe langer je een geheim verstopt, hoe eenzamer en groter het wordt.' (blz. 185)

Werk je als therapeut, coach of anderszins met cliënten en seksueel misbruik en/of verwaarlozing, dan raad ik je echt aan om 'Lieveling' te lezen. | 'Lieveling, sommige geheimen zijn te groot om te delen' - Kim van Kooten, naar het verhaal van Pauline Barendregt, roman, Lebowski Publishers, ISBN 9789048830244, 236 blz., 19.99 euro |

Aanverwante blogartikelen

Roman 'Mijn Meneer' van Ted van Lieshout (pedofilie)
Boek 'Hulpverlening na seksueel misbruik' van Ivonne Meeuwsen
Boek 'Stil in mij, overleven bij de nonnen' (misbruik)
Praten over seksueel misbruik helpt

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.mariannenotschaele.nl 

Documentaire over afscheid nemen - vliegtuigongeluk Faro 1992 - EenVandaag 2016 - tv (UitzendingGemist) - entiteiten - paranormale ervaring

Faro, Portugal, vliegtuigongeluk 1992

Vliegtuigramp Faro - 1992

Op 21 december 1992 vond het Martinair-vliegtuigongeluk plaats in Faro, Portugal. Aan boord waren 340 passagiers. Meer dan 100 inzittenden raakten zwaargewond en 54 passagiers overleden. Drie van de personen die daar toen overleden, kende ik. Niet heel erg goed, maar oppervlakkig. Ik vond het verdrietig om te moeten horen dat ze er niet meer waren.

Faro - 1998

Zes jaar later, in 1998, gingen mijn man en ik op vakantie. Vrij onverwacht veranderden we op het laatste moment onze bestemming. Spanje werd Portugal. Nadat ik hoorde dat we zouden landen op Faro, kreeg ik de kriebels. Er veilig landen leek me geen probleem, maar ik maakte me zorgen of er nog 'iets te voelen zou zijn van die brand die er geweest was'. In dat jaar deed ik een opleiding op spiritueel gebied en ik had nogal last van (te) veel paranormale waarnemingen waar ik niet direct op zat te wachten.

Echo-beeld uit het verleden

Toen het vliegtuig dat ons naar Faro bracht daalde, de landing inzette en de landingsbaan naderde, keek ik uit het raampje naar buiten. Ik schrok me rot, want ik zag een brandend vliegtuig liggen op de baan. Ik stootte mijn man aan, wees naar buiten en zei: kijk, dan! Hij zag niets bijzonders. Blauwe, heldere lucht, zonnig weer. Ik 'zag' een energiebeeld, een echo van wat er op die plek gebeurd was. Voor mij leek het alsof het buiten regende. Ik zag de zijkant van de landingsbaan, veel vuur, contouren van een vliegtuigromp, een los staartstuk, verdwaasd rondlopende mensen. Ik voelde heel veel angst van anderen en een koude wind om me heen. Ik besloot dat ik hier geen zin in had en haalde een paar keer diep adem. In, uit. In, uit. En weg waren de beelden die ik zojuist had gezien. 
Het vliegtuig waarin we zaten landde gewoon en onze vakantie begon. Tijdens de vakantieweek in Portugal dacht ik af en toe aan de vliegramp uit 1992. Wanneer mensen plotseling en op traumatische wijze aan hun einde komen, kan het zijn dat hun (rest)energie lang blijft hangen. Hoe lang zou daarvan op dat vliegveld nog iets voelbaar zijn, vroeg ik me af.
De terugvlucht was volgeboekt, maar mijn man en ik boften qua plaatsen. Op onze stoelenrij waren drie lege plekken. Heerlijk, die extra ruimte! 

Aangehechte energie - entiteiten

Twee maanden later, tijdens een wandeling met een vriendin (zij was ook reïncarnatietherapeute) sprak ik over mijn vakantie in Portugal. 'Gek', zei ik tegen haar, 'sinds ik terug ben in Nederland heb ik wat met brand, kleine ongelukjes met vuur'.
'Heb je soms één van die verbrande passagiers meegenomen?', vroeg ze.
Mijn eigen antwoord verraste me zelf: 'Dat zou goed kunnen. Niet één, maar drie.'
Nog tijdens onze wandeling gingen we 'in gesprek' met drie entiteiten (energie van overleden personen) die in mijn buurt rondhingen. Eerst wat lacherig van de zenuwen, maar al snel serieus. De aangehechte energieën wilden slechts terug naar huis. Het allerbelangrijkste dat we te weten kwamen, was dat 'ze' terug naar Nederland wilden en al die tijd (van 1992-1998) gewacht hadden op iemand waarmee ze energetisch konden meeliften. En ja, dat was ik. Omdat ik zo bezig was met dat onderwerp én paranormaalgevoelig, stond ik open voor contact. 
Mijn vriendin en ik waren blij met onze therapeutische kennis over leven en dood. Samen hielpen we deze zielen/entiteiten op hun zielsreis, via Nederland, naar het licht, de plek waar ze werkelijk thuishoorden.

UitzendingGemist - documentaire

Aan bovenstaande gebeurtenissen moest ik denken, toen ik vandaag via UitzendingGemist keek naar een documentaire van 'Een Vandaag' (AvroTros, 2016), waarin een camerateam het echtpaar Vroombout volgt, dat per auto - vliegen doen ze niet meer - afreist naar Faro. Voor het eerst sinds 1992. Hun 14-jarige dochter Brenda stierf tijdens deze vliegramp. Zelf overleefde het echtpaar het maar net. 
Ik vond het ontroerend om te zien hoe de ouders van Brenda de afgelopen jaren probeerden - en nu nog steeds - met hun verlies om te gaan. Zo gaat de foto van hun dochter overal mee naar toe. Ook op deze reis. 
Tegelijkertijd krijg je als kijker zicht op hoe ontzettend belangrijk het is dat er goede communicatie is tussen slachtoffers onderling, en tussen overheid/autoriteiten en de nabestaanden. Sinds 1992 is daarin gelukkig veel veranderd, maar ik vind het pijnlijk om te zien hoe meneer Schröder, toen directeur van Martinair, overkomt.
Het doet het echtpaar zichtbaar goed om na al die jaren eindelijk bloemen neer te kunnen leggen op de landingsbaan van het vliegveld, de plek waar het vliegtuigongeluk plaatsvond, want zoals meneer Vroombout zegt: 'daar is nog steeds een stukje van onze dochter'.

De documentaire is deze week te zien via UitzendingGemist. Een aanrader voor therapeuten en coaches die werken met rouwverwerking.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.mariannenotschaele.nl 

Orakelkaarten - Je Vorige Leven - Doreen Virtue & Brian Weiss - reïncarnatie - set kaarten

Kaarten - orakel - reïncarnatie - vorige levens

Orakelkaarten - vorige levens - reïncarnatie

Best slim bedacht. Zet twee Amerikaanse spirituele grootheden (engelentherapeut Doreen Virtue en regressietherapeut Brian Weiss) bij elkaar om een set orakelkaarten over reïncarnatie en vorige levens op de markt te brengen. Verkoop gegarandeerd :). 

Of dat in ons land ook gaat lukken, ik weet het niet. Als je dit YouTube-filmpje bekijkt, krijg je een goed idee hoe deze kaarten er in de Amerikaanse versie uitzien (te bestellen voor 13,49 euro bij Bol.com). Uitgeverij Koppenhol heeft in mei 2015 een Nederlandse uitgave van deze kaartenset in omloop gebracht voor 20,99 euro (online via diverse webwinkels te bestellen).

Ik denk dat deze 'Je Vorige Leven'-orakelkaarten het goed doen op een feest; de kaartenset is geschikt voor healers, engelentherapeuten en paranormaaltherapeuten, bijvoorbeeld om een gesprek met een cliënt op gang te brengen, en wat minder voor reïncarnatietherapeuten. De thema's en afbeeldingen zijn vrij algemeen. Voor regressie- en reïncarnatietherapeuten vast 'leuk om erbij te hebben' in de praktijk. Niets is immers toeval, als je een cliënt een kaart laat trekken.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer

Reïncarnatietherapeut/auteur

www.vorigelevens.nl 

Schrijfwedstrijd Libelle - deadline 31 januari 2016

Schrijfwedstrijd - kort verhaal - Libelle

Voor (beginnende) schrijvers onder mijn bloglezers: weekblad Libelle organiseert een schrijfwedstrijd. Het verhaal dat wint, wordt gepubliceerd in de Libelle.
Maak een verhaal dat begint met: "Het was op de dag waarop haar broer terugkwam uit Duitsland." 
Maximaal 600 woorden, inleveren voor 31 januari 2016 via e-mail (redactie@libelle.nl) of per post: Libelle, Postbus 1742, 2130 JC Hoofddorp onder vermelding van Libelle's Schrijfwedstrijd.
Succes en veel schrijfplezier als je meedoet.

Oproep verhalen over vorige levens

Heb je een verhaal geschreven over je eigen ervaringen met vorige levens? Wil je dat delen met anderen in een van mijn artikelen voor tijdschriften of in dit Blog Vorige Levens? Mail de tekst naar me <rhapublishing@gmail.com> en ik kijk wat ik voor je kan doen. 

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.mariannenotschaele.nl 

'Klaar Licht, de ontrafeling van mijn roeping' - Kitty Nashid Hendriks - boek - kloosterleven

Boek 'Klaar Licht' van Kitty Nashid Hendriks

'Klaar Licht' - Kitty Nashid Hendriks

Kitty Nashid Hendriks zond me een e-mail met daarin de aankondiging van haar nieuwste boek 'Klaar Licht, de ontrafeling van mijn roeping'. Ze schreef me o.a.: "Mijn boek gaat over mijn kloosterroeping. Een paar jaar lang heb ik mij voorbereid op een leven in het klooster, en in die tijd ook in kloosters gewoond. Uiteindelijk anderhalve week voor mijn intrede ervan afgezien. Ik begreep er niets van, maar ineens kon het niet meer. 
Jarenlang ben ik mij blijven afvragen waarom het gegaan was zoals het gegaan was, tot ik een paar jaar geleden op een ochtend wakker werd met deze gedachte, of eigenlijk deze zekerheid: Als ik toen in reïncarnatie had geloofd, had ik geweten dat het een herinnering was en geen roeping. 
Hoewel ik dat in het laatste hoofdstuk kort aanstip, wordt het onderwerp in de rest van het verhaal niet benoemd, al is het voor mij een duidelijke onderstroom." 
Kitty Nashid maakte me nieuwsgierig naar haar boek; inmiddels heb ik eindelijk - druk, druk, druk met al die decemberfeestdagen - tijd kunnen vinden om de e-bookversie door te lezen. En ontdekte ik, dat het boek 'Vaag Verleden, hoe ik ging geloven in fictieve herinneringen' dat zij in 2004 schreef, bij mij thuis op een boekenplank stond. Ik had dus al eerder iets van haar gelezen.

Over de inhoud van 'Klaar Licht'

Als Kitty Hendriks een christelijk klooster bezoekt, hoort ze een innerlijke stem die haar toefluistert dat dit haar thuis is. Ze onderzoekt haar roeping door zeven maanden in een clarissenklooster te verblijven, twee jaar in milieuklooster Stoutenburg te wonen en een pelgrimstocht naar Assisi te maken. Terug in Nederland weet ze het zeker: ze wil in stilte en beslotenheid een leven van gebed leiden. De intrede wordt aangevraagd en voorbereid. Maar dan valt ze ten prooi aan gevoelens van benauwdheid en verwarring. Zijn dit de gebruikelijke zenuwen die bij zo’n grote stap horen of zit ze toch niet op het juiste spoor?

In acht hoofdstukken, met een proloog en epiloog (184 blz.), neemt Kitty Nashid ons mee terug in de tijd naar privé-gebeurtenissen uit de jaren 1987-1994. Ik vond dit boek (ik las de pdf-versie) boeiend om te lezen. Het is gelukkig géén jankerig dramatisch ego-document geworden, maar een goed geschreven, prettig leesbaar, uitgebalanceerd persoonlijk verslag van een innerlijke zoektocht waarin diverse geloven centraal staan. Openhartig en eerlijk. Met hier en daar droomfragmenten, enkele verwijzingen naar onderliggende jeugdtrauma's. Een mooie laag symboliek, vaak met betrekking tot de natuur. Op Kitty's levenspad dienen zich vele kleine wondertjes aan in de vorm van juiste ontmoetingen op het juiste moment, ze krijgt antwoorden op gestelde vragen door stil te worden, in zichzelf te keren en naar zichzelf te luisteren, maar ook via song/psalm/poëzie-teksten die ze op bepaalde momenten leest of hoort.
Het is een boek met een grote verscheidenheid aan onderwerpen. Over pijn en gemis van 'het moederlijke' in het leven van de auteur. Over het nut van stilte en in afzondering leven, over lessen in vriendschap, over het kloosterleven zelf. Over Perzische gewoontes, Soefi-gedichten, psalmen zingen, dansen, sabbats, logeren in fraterniteiten, twee maanden pelgrimeren naar Assisi te voet, liftend, per trein.
'Klaar Licht' is met liefde naar anderen toe geschreven. Nergens kwetsend, overal zoekend naar begrip (zoals verschillende religies met respect met elkaar willen verbinden). Een nauwgezet verslag over tijdelijke verblijven in en als sabbatgast deel uitmaken van diverse kloostergemeenschappen. Het geloof in haarzelf wordt groter, maar ook de verwarring over welk klooster ze moet gaan kiezen voor haar intreding. Ze weet zich geen raad meer met haar roeping. Tenslotte kan ze haar lichamelijke reacties op het kloosterleven niet langer ontkennen. Ze herziet haar keuze. "De non die ik niet werd, leeft ergens diep in mij" (blz. 168).
De auteur maakt in de epiloog duidelijk hoe het haar nu, 21 jaar later, vergaat. De eerste zeven jaren had ze nodig om haar plek in de wereld te hervinden. Daarbij vroeg ze zich geregeld af of de roeping geen vlaag van verstandsverbijstering was. De zeven jaren daarna stonden in het teken van een verwoestende therapie (boek 'Vaag Verleden'), die haar tevens in contact bracht met een oerkracht. De afgelopen zeven jaren 'wortelde' ze in Enschede en werd ze zich bewust van haar plek in het universum en kwam ze in contact met haar ziel. Pas nu is ze in staat met 'Klaar Licht' de cirkel rond te maken, te begrijpen waarom 'het geloof haar riep'.

Voor welke lezers geschikt?

Regressie- en reïncarnatietherapeuten die werken met thema's als seksueel misbruik, je terug willen trekken uit de maatschappij, behoefte aan stilte en reflectie, nawerkingen van vorige levens, én lezers die belangstelling hebben voor 'wat een roeping inhoudt', hoe het kloosterleven er tegenwoordig uitziet, of een warm herkennigsgevoel ervaren bij het kloosterleven, zullen 'Klaar Licht' zeker waarderen. 
Heb je Kitty's eerdere boek 'Vaag Verleden' gelezen en vond je dat toen een wat zeurderig boek (aanklacht tegen alternatieve therapeuten), dan kan ik je nu geruststellen. 'Klaar Licht' is taalkundig vele malen beter en prettiger om te lezen. We zijn tien jaar verder en de auteur heeft zichtbaar een spirituele groeispurt doorgemaakt die je aan alle kanten terugvindt in haar nieuwste boek. 

Op Kitty Nashids website lees je meer over 'Klaar Licht'.

Vorige levens in kloosters

Voor mij is het al weer wat levens geleden dat ik in een vorig bestaan een monnik was. Dat levensverhaal verwerkte ik in het boekje 'Lang zullen we leven' (hoofdstuk 16). In diezelfde pocket staat een verhaal van een cliënte die zich een vorig leven herinnerde dat met een klooster te maken had. Als jongen werd ze in een vorig leven liefdevol opgevangen door een broeder (hoofdstuk 14) in een klooster. Bij het betreden van een kloostertuin in haar huidige leven overkwam haar het wonderlijke gevoel van 'thuiskomen'. Dat lijkt wat op de innerlijke roepstem die Kitty ervaart in haar boek, dat het klooster haar thuis is.

Her-innering aan voorbije levens - innerlijke stem

Wanneer ik jongeren hoorde vertellen in interviews op tv of in weekbladen over hun roeping om in het klooster te gaan, vroeg ik me al eerder af of deze keuze gebaseerd zou kunnen zijn op onbewuste rest-energie uit voorbije levens als non of monnik. Misschien is de innerlijke stem of het 'zalige moment van herkenning om thuis te horen bij een kloosterorde' niet afkomstig van een engel of god, maar vaker terug te voeren op aangename herinneringen aan vorige levens in kloosters.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapie/auteur
www.vorigelevens.nl 

Meditatie - visualisatie - Terug naar een vorig leven - Cindy uit Lier - voor Belgische bloglezers

Klankschaal, meditatie terug naar een vorig leven

Vlaamse meditatie - terug naar een vorig leven

Op YouTube kwam ik een meditatie/visualisatie tegen 'Terug naar een vorig leven'. Ik heb het 35-minuten durende filmpje bekeken en vind het vooral geschikt voor lezers van dit blog die interesse tonen voor spirituele groei en die van Belgische komaf zijn, dit vanwege de Vlaamse taal en het zachtaardige karakter van deze visualisatie. 

Cindy (foto van Facebook)

CindyFeelsBlessed

Ene Cindy (achternaam onbekend) uit het Belgische Lier, website www.relaxzen.be, legt aan het begin duidelijk uit wat ze gaat doen, tikt daarna enkele keren een klankschaaltje aan en gebruikt vervolgens een landschapsvisualisatie als vertrekpunt. De intro is lang, maar rustgevend. Energetisch voelt het okay.

Hier is het linkje naar de meditatie. Cindy's YT-kanaal heet CindyFeelsBlessed. Ze heeft meerdere meditaties ingesproken.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl 

'Red Feather en de bevrijding van de aarde' - Carola Ruijsch van Dugteren - vorig leven indiaan

   

Vorig leven indiaan - healingsverhaal 'Red Feather'

Carola Ruijsch van Dugteren

Carola Ruijsch van Dugteren maakte een verslag in de vorm van een verhaal, naar aanleiding van een coachingssessie die ze deed bij Fanny van der Horst. 
Je kunt dit verhaal, over een vorig leven als indiaan 'Red Feather', in het Nederlands én Engels lezen via haar website Sjamama.

Carola schreef al eens eerder een reïncarnatieverhaal, getiteld 'Maya'. Dat verhaal was een van de winnende inzendingen voor een verhalenwedstrijd en werd geplaatst in het gratis te downloaden e-boek 'Een kat heeft negen levens, een mens...' (hoofdstuk 11).

Andere indianenverhalen

In het gratis te downloaden e-boek 'Vintage Life' (over vorige levens & mode) vind je een ander verhaal met betrekking tot indianen en reïncarnatie: 'Cowboy- en indianenlook gebaseerd op vorige levens?' (hoofdstuk 6).

Veel leesplezier!

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.mariannenotschaele.nl 

Lezingen door Maarten Oversier - 'Reïncarnatie en de Tweede Wereldoorlog' - o.a. op zaterdag 16 januari 2016 - Utrecht

Maarten Oversier, (c) foto www.in-zicht.nl

Lezing Reïncarnatie en Tweede Wereldoorlog - Maarten Oversier

Reïncarnatietherapeut Maarten Oversier geeft op zaterdag 16 januari 2016 een lezing in de Hogeschool voor de Geesteswetenschappen in Utrecht over het onderwerp 'Reïncarnatie en de Tweede Wereldoorlog'.

In de aankondiging staat o.a.: "Wie doodt, krijgt volgens natuurwetten voortplantingsdrang. Voortplantingsdrang met buitensporig machtsvertoon... Het leger is een mannenwereld en de behoeften kwadrateren naarmate de tijd verstrijkt en de zegevieringen binnen worden gehaald. Terwijl het geweld dramatisch toeneemt, wordt seks de ultieme vlucht voor de sterfelijkheid. De dood koppelt zich aan het orgasme. Voortplantingsdrang met buitensporig machtsvertoon..."

En: "Weinige reïncarnatietherapeuten beseffen dat al deze gebeurtenissen een fikse doorwerking hebben door de generaties heen, naar het nu. De natte oorlogsdeken ligt nog steeds over een groot deel van de Europese bevolking, in een energetische vorm. Het mag best aan de grote klok dat ontelbare zielen die tijdens deze donkere periode onuitwisbare indrukken hebben opgedaan, opnieuw geïncarneerd zijn en in grote getale onder ons zijn. Zelfs mensen die thuis zijn in esoterie, energetisch werk doen, meditatie of reiki beoefenen, positief hebben leren denken, filosoof zijn of op andere manier het leven uitvoerig hebben bestudeerd, kunnen verstoken blijven van de invloeden van deze ‘verse’ vorige levens."
Boeiende materie voor regressie-en reïncarnatietherapeuten, hun cliënten, én andere coaches die werken met onderwerpen als conceptie, geboorte, bonding, seksualiteit, relaties, machtsmisbruik, daderschap en vorige levens in oorlogstijd.

Iedereen heeft vorige levens gehad met duistere kantjes

Ik ben het met Maarten Oversier eens dat te weinig (reïncarnatie)therapeuten en coaches die werken met zingeving, spiritualiteit en zielsgroei, zich bewust zijn van hun eigen recente 'zwarte bladzijden' in de geschiedenis, zoals minder fraaie vorige levens ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Ergens is dat begrijpelijk. Ik zeg het wel vaker, bij loodgieters lekken thuis de kranen, bij accountants is hun privé-boekhouding een rommeltje, en reïncarnatietherapeuten, ach, we teach what we most need to learn. 
Pijnlijke, schaamtevolle gebeurtenissen - waaraan we ooit zelf debet waren - ontwijken we het liefst zo lang mogelijk. Juist therapeuten die anderen wijzen op het verwerken van heftige trauma's, hebben zelf nog wel het een en ander te verhapstukken op dat gebied. Ik weet er inmiddels alles van. Als ik wijs met mijn vinger naar een ander, wijzen er 3 vingers naar mezelf... :).
Toen ik pas was begonnen met mijn opleiding tot reïncarnatietherapeut, was ik zó enthousiast over 'hoe dat werkte met vorige levens', dat ik iedereen in mijn omgeving wilde wijzen op onverwerkte ervaringen uit hún verleden(s). Als paranormaal gevoelig type 'zag' ik gemakkelijk beelden uit vorige levens van anderen. Juist bij collega-studenten dacht ik dat ze blij zouden zijn als ze wisten welke vorige levens nog in de weg zaten. Mij maakte het niet zo veel uit wat voor vorige levens dat waren, ik dacht dat iedereen blij zou zijn met mijn opmerkingen daarover. Dan konden ze extra snel hun onaffe levens afronden, opdat oude gebeurtenissen niet langer vervelend na zouden werken in hun huidige privéleven of beginnende therapiepraktijk. Helaas, een kleine, wat zeg ik, gróte misrekening! Medestudenten aan de opleiding (en docenten) vonden mijn opmerkingen vreselijk ongepast en verre van interessant. Hoe kon ik nou weten welke (oorlogs)levens ze net achter de rug hadden? Ze waren toch zeker al druk bezig met het verwerken van andere traumatische ervaringen... Achteraf bezien hadden ze natuurlijk volkomen gelijk. Ik roeptoeterde destijds 'wat ik allemaal zag bij een ander' zonder acht te slaan op persoonlijke keuzes. Ieder mens bewandelt per slot van rekening zijn eigen levenspad. Zorgvuldig omgaan met paranormale waarnemingen, leren nuanceren... ik vond het lastig, en ik heb dat moeten leren, net zoals ik mijn eigen duistere stukken in vorige levens onder ogen moest zien. 

Ontkenning

Herinneringen aan slachtofferlevens zijn gemakkelijker boven te halen uit ons onderbewustzijn dan herinneringen aan levens waarin men een niet zo fraaie rol vertolkte. We accepteren sneller dat leed ons overkwam, dan dat we het anderen toebrachten. Toch levert juist emotionele verwerking van oude schaduwstukken meer positiefs op in het hier-en-nu.
Zelf ontkende ik jarenlang dat ik met het grootste gemak paranormale waarnemingen kon doen. Bij mij bleken daar in vorige levens de grootste trauma's te zitten, als slachtoffer, maar nog meer als dader. Praten over mijn recente Joodse vorige leven in een concentratiekamp vond ik gemakkelijk dan 'dat paranormale gedoe' onder ogen te zien. Ik ontkende net zolang, tot ik aandurfde om er wel mee te werken. Toen was het voor mij pas het juiste moment. 
Naarmate ik langer reïncarnatietherapeut was en inzichten opdeed - en heus niet alleen uit vorige levens ;) - was ik pas in staat boeken te schrijven over reïncarnatietherapie, zoals 'Diehards in de war'. Als ik terugkijk op alle boeken die totnutoe van mijn hand zijn verschenen, zie ik daarin mijn eigen leerproces mooi weerspiegeld.

Berlijn - Koude Oorlog

Vlak voor de jaarwisseling was ik in Berlijn. Bij resten van 'Die Mauer' stonden twee mannen souvenirs te verkopen. Van top tot teen (uniform, pet, laarzen) waren ze gekleed als Russische soldaten uit de Koude Oorlog (jaren 1950-1960). Vrolijk lachend gingen ze tegen betaling met toeristen op de foto en zetten ze met een streng kijkend gezicht oude stempels in paspoorten. Glimlachend liep ik er langs. Dit keer vroeg ik me in stilte af in hoeverre ze weet zouden hebben van hun vorige levens als grenswachter... Het heeft jaren geduurd, maar ik heb eindelijk geleerd mijn mond te houden als ik spontaan vorige levens waarneem van anderen.

Lezingen van Maarten Oversier

Ik vind het heel goed dat Maarten Oversier in zijn lezingen en artikelen in bladen ingaat op onderwerpen als soldaten, reïncarnatie en de Tweede Wereldoorlog'. Als cliënten dankzij reïncarnatietherapie hun 'verse zwarte bladzijden' te weten komen en oorlogsgebeurtenissen verwerken, gaat positieve transformatie stukken sneller.

Meer informatie over Maartens lezing 'Reïncarnatie en de Tweede Wereldoorlog' vind je hier (op de webpagina even naar het midden scrollen). Op donderdag 28 januari 2016 geeft hij nog een lezing over dit thema in Winsum.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl