Wat zegt een huistekening over jou?

Schilderij 'Schuilen' (c) Margriet Kraan - www.margrietkraan.nl 

Wat zegt een huistekening over jou?

Hoe teken jij een huis?

Ik zou zeggen, pak eens een vel papier en teken er eentje. Of vorm in je hoofd een beeld van het huis waaraan je nu moet denken.
Hoe ziet bij jou een huis eruit?

Lees dan weer verder.

Een huistekening zegt iets over je persoonlijkheid

Symboliek

En… zit er een deur in het huis?

Is die deur open of dicht?

Dit zegt wat over hoe toegankelijk je bent voor andere mensen.

Is je huis megagroot of piepklein?

Bescheiden, simpel of juist opvallend?

Dit zegt wat over op welke manier je ruimte inneemt, bijvoorbeeld in het gezelschap van andere mensen.

Is jouw getekende huis er eentje van grote lijnen? Kris kras, klaar.
Of wilde je achter ramen liefst nog gordijntjes en plantjes tekenen?
Dat zegt wat over of je in grote lijnen denkt of gedetailleerd bezig bent.

Lichaam: tijdelijke woning van de ziel

Dit soort informatie wordt o.a. door psychologen en (psycho)therapeuten gebruikt om meer van iemand te weten te komen. Van onze geboorte tot aan onze de dood zit onze ziel een levenlang ‘gevangen’ in een tijdelijke behuizing, ons lichaam. Tot we deze bewoning weer verlaten en opnieuw in een volgend lichaam kunnen incarneren. De ‘huis’symboliek is daarom nog niet zo gek gevonden.

Schilderij 'Uitzicht' (c) Margriet Kraan

Je kunt een stapje verder gaan om meer van iemand te weten te komen door bijv. zijn of haar woninginrichting te laten tekenen of beschrijven. Door te vragen naar mankementen in de woning of naar pluspunten van en voorkeuren voor bepaalde ruimtes.

Hoe iemand iets omschrijft (taalgebruik) of tekent is ook van belang. Zo kunnen vieze of dichte ramen duiden op hoeveel ‘zicht’ iemand heeft op een bepaald onderwerp. Zolders (het hoogste punt van een huis, vergelijkbaar met het 7^e chakra) vertellen geregeld wat over iemands spirituele groei. Kelders daarentegen zeggen weer wat over iemands onderbewustzijn. Lekkages gaan vaak over energielekken. Enzovoort.


Niet-dominante hand

Als regressie- en reïncarnatietherapeut gebruik af en toe nog teken- en schrijfopdrachten om informatie te verkrijgen over iemands jeugd of vorige levens.

Ik kan een cliënt een tekening laten maken dat qua onderwerp verband houdt met zijn of haar probleem.

Tekenen gebeurt in zo’n geval met de ‘niet dominante hand’, de hand waarmee gewoonlijk niet geschreven of getekend wordt. Hierdoor ligt de focus op het tekenen zelf – omdat dat meer inspanning kost – en wordt het denken een beetje uitgeschakeld. Informatie uit iemands onderbewustzijn is dan sneller toegankelijk.

Huis- en gangenvisualisatie

Reïncarnatietherapeuten kunnen gebruik maken van een heel arsenaal aan methoden en technieken (zie o.a. mijn boek 'Waarom Esther geen Robinson werd') om te werken met informatie uit voorbije levens van cliënten.

Eén van de meest bekende visualisaties is de huis- en of gangenvisualisatie.

Na een lichte ontspanningsoefening wordt aan een cliënt gevraagd zich een landschap voor te stellen. In dat landschap bevindt zich een weggetje dat naar een huis leidt.
Eenmaal in dat huis aangekomen, wordt de suggestie gegeven dat er een gang is waarop veel deuren uitkomen. Een gang met open en dichte deuren, grote en kleine, enz. Afhankelijk van de vraag/probleemstelling van de cliënt kan een kijkje genomen worden achter één van die deuren. De ene keer komt er informatie die puur symbolisch is, de andere keer kan iemand daadwerkelijk in het verleden stappen en rondkijken in een vorig leven. In alle gevallen komt er antwoord op bepaalde vragen of informtie die tot meer inzicht leidt.

Deze zomer zal ik een visualisatie inspreken (MP3) en die via deze websitepagina aanbieden. Op die webpagina staan op dit moment al diverse cd-titels genoemd van visualisaties 'terug naar vorige levens' van collega's.

'Boshuis' - schilderij van (c) Margriet Kraan

Kunstenares en edelsmid Margriet Kraan

Aan bovengenoemde huisdingetjes moest ik denken, toen ik laatst weer eens op de website terechtkwam van kunstenares en edelsmid Margriet Kraan.
Een aantal jaar geleden maakte ze voor mij - in opdracht - een gouden sieraad, maar ze schildert ook de prachtigste (symbolische) huizen.

Neem maar eens een kijkje op haar website of op http://margrietkraan.exto.nl/ 

Zelf vind ik het schilderij van het 'Chinese huis' het allermooist ;)

Ook als je van een oud, dierbaar sieraard - dat je bijna niet meer draagt - iets nieuws wil laten maken, ben je bij haar aan het goede adres.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer

www.vorigelevens.nl

'Mijn Meneer' - roman van Ted van Lieshout - pedofilie en reïncarnatie

Roman van Ted van Lieshout

Ik zal uw naam niet noemen

In februari 2012 zag ik de tv-documentaire 'Ik zal uw naam niet noemen' over schrijver, dichter en tekenaar Ted van Lieshout. De documentaire ging over de totstandkoming van zijn roman ‘Mijn Meneer’, waarin hij verhaalt over de vriendschap die hij op 11-jarige leeftijd sloot met een meneer.

In de documentaire zie je fragmenten uit gesprekken die Ted voerde met zijn uitgever, met een redactrice en een vriend over de inhoud van zijn roman in wording. Hoe voorkom je bijvoorbeeld dat een roman op ‘een verkeerde manier’ overkomt op lezers als je toch liefdevol wilt schrijven over een ongelijkwaardige, seksueel getinte (pedofiele) vriendschap tussen kind en volwassene.

Je ziet stukjes van gesprekken tussen Ted en zijn bejaarde moeder.  Allebei hebben ze andere herinneringen aan ‘hetzelfde vroeger’. En Ted vertelt over zijn andere boeken aan schoolkinderen.

Ted van Lieshout kwam op mij over als een hele lieve, integere man, die prachtig met taal tovert.

Scheve verhoudingen

 

In die documentaire vertelt hij, dat hij ‘de meneer’ uit zijn jeugd - toen hij zelf al volwassen was - een keer tegenkwam. Ik geloof dat het bij een of andere tentoonstelling was. Ze spraken elkaar niet aan. Het was ook niet duidelijk of ‘de meneer’ Ted herkende. Ted herkende hem wel.

Wat me trof, was dat hij vertelde dat hij op dat moment zat en dat ‘zijn meneer’ stond. De ongelijkwaardige relatieverhouding uit Teds jeugd werd op dat moment min of meer herhaald: zitten-staan, kleine jongen-volwassen man.
Als regressietherapeut dacht ik, die ervaring van vroeger is nog steeds niet helemaal afgerond voor Ted. Anders was hij opgestaan en ‘op gelijke hoogte’ gekomen met de andere man, had hij ‘zijn meneer’ misschien wel aangesproken. Er werd niets geuit.

Mij verbaast het niet dat Ted deze roman moest schrijven van zichzelf. Onafgeronde emotionele gebeurtenissen uit iemands verleden behoeven afronding. Dat is een normale gang van zaken. En hoe iemand dat doet, dat is een persoonlijke kwestie. Maar het is wel erg mooi als je dat ongemerkt kunt doen dankzij een prachtig schrijftalent.
Ted heeft zeer kundig een jeugdervaring omgebogen tot een prachtige roman, voor een breed lezerspubliek. Zijn manier van verwerken.

‘Mijn Meneer’ is een prachtige roman geworden met een krachtig verhaalritme. Met heldere, onopgesmukte zinnen en hier en daar weloverwogen doordenkertjes erin. Een tikje poëzie.



Inhoud roman 'Mijn Meneer'


Op de achterflap van de roman staat:

“Een elfjarige jongen loopt rond met een geheim. Hij durft het aan niemand toe te vertrouwen, behalve aan Maria. Ze staat met kindje Jezus in haar armen in een kapelletje langs de weg naar school.

Aan haar biecht Ted op dat hij een bijzondere vriendschap heeft gesloten met een meneer. Maar hij vertelt het haar niet zomaar; hij hoopt dat ze er iets voor terug wil doen.”

Het eerste stuk vond ik een tikje over-geredigeerd, maar na tien pagina’s lezen zat ik in het ritme van het verhaal. Weg was de restenergie van schrappen en schaven door anderen. Volop aanwezig Teds energie, met zinnen die een perfecte balans vormden tussen volwassen taalgebruik en de denk- en belevingswereld van een 11-jarige, gevoelige jongen die tijdens de zomermaanden van 1966 bevriend raakt met een volwassen man.

Pedofilie en reïncarnatie

Ik liet me meevoeren op de gedachtestroom van een kwetsbare, hooggevoelige jongen die vriendschap sloot met een volwassene.

De jongen tast mensen in zijn directe omgeving voortdurend af, stelt zich vragen, maakt hele dialogen in zijn hoofd – zoals zoveel hoogsensitieve en paranormaal gevoelige kinderen dat doen – en gaat stapje voor stapje over (lichaams)grenzen heen. De ongelijkwaardige vriendschapsrelatie bouwt zich heel geleidelijk op. Net zoals het kasteel van lego, waaraan de jongen en de man allebei bouwen.

Lego kasteel als metafoor

Met mijn eigen voelsprieten ontdekte ik een klein lijntje naar vorige levens toe. Dit naar aanleiding van marginale passages - mooi kaal beschreven, geen woord teveel en geen woord te weinig - over de ontluikende homoseksualiteit bij de 11-jarige jongen.
Het zou niet netjes zijn, als ik nu inging op 'wat ik precies zag'. Dat is iets wat bij Teds privéleven hoort.
Ik  kan wel vertellen dat ongelijkwaardige vriendschap nu, zoals een pedofiele relatie, soms gestoeld is op eerdere relaties in vorige levens. Een onbewuste herinnering aan een oude relatie/vriendschap in vroegere tijden. Een (liefdes)relatie tussen twee personen, die niet (of niet goed) afgerond was, om wat voor reden dan ook.
Als dergelijke zielen elkaar weer tegenkomen in andere lichamen (reïncarnatie), kan het zijn dat ‘de liefde’ uit het verleden opnieuw wordt aangewakkerd. Dat neemt echter niet weg dat de relatieverhoudingen nu scheef zijn omdat de leeftijd van de lichamen ongelijkwaardig zijn.

Mogelijke herkenning uit voorbije levens is geen pleidooi om pedofilie goed te keuren. Volwassenen behoren seksuele grenzen in acht te nemen, daar waar het kinderen betreft.

Het pedofiele en (homo)seksuele aspect in deze roman is schitterend en integer verwoord.

Hooggevoeligheid/HSP Hoog Sensitieve Personen & Kinderen

 

Ouders/verzorgers van hoogsensitieve kinderen, therapeuten die werken met deze doelgroep in de leeftijdscategorie 8-12 jaar - doen er goed aan de roman 'Mijn Meneer' te lezen.

Dit vlot leesbare boek geeft namelijk niet alleen een perfect inkijkje in de gedachten- en belevingswereld van een hooggevoelig kind, maar beschrijft tegelijkertijd hoe seksuele grenzen van een kind stapje voor stapje opgerekt en

aangetast worden.

Voor de kinderlokker met snoepjes wordt vaak gewaarschuwd, maar voor deze vorm van verleiding en seksueel misbruik niet.
Na het lezen van deze roman kunnen ouders/verzorgers/therapeuten aan kinderen beter uitleggen hoe belangrijk hun lichaamsgrenzen zijn. 

Seksuele relaties en vorige levens

In mijn eigen boek Lichte zeden onder de zoden vind je praktijkvoorbeelden over werken met invloeden uit vorige levens, herkenning en seksuele relaties.



Groetjes,
Marianne Notschaele-den Boer
www.vorigelevens.nl

Apps & vorige levens

Computerspelletje Temple Run

Temple Run

Normaal gesproken ben ik niet zo'n digitaal spelletjes-mens, maar als oud Inca-renner kan ik maar geen genoeg krijgen van de app 'Temple Run'.

Dit spelletje is afkomstig uit de Imangi Studio's en qua graphics ziet het er prachtig uit. Met een beetje verbeelding waan je je in het tropisch regenwoud en met enige vingervlugheid op je touchscreen kun je een hardloper laten springen over boomstronken, ravijnen, onder bomen en vuurbogen laten doorglijden en ondertussen gouden muntjes laten verzamelen. Dit alles terwijl je achtervolgd wordt door drie krijsende aapjes. Tromgeroffel op de achtergrond versterkt het oerwoudgevoel.

Talenten van de renner

Opstaan uit de dood

Hoe verder je vordert en hoe sneller en behendiger je het poppetje over half ingestorte weggetjes over Inca-achtige paden, rotsen en houten vlonders loodst, hoe meer punten je verzamelt.
Die punten kun je gebruiken om 'krachten' te 'kopen'. Eén van de leukste krachten vind ik de mogelijkheid om na de dood weer op te staan. Dat krijg je met reïncarnatietherapeuten, LOL. Het figuurtje dat bijv. tegen een boom opbotst, in het vuur verbrandt, het moeras inplonst of het ravijn invalt, krijgt in dat geval lichtblauwe engelenvleugels, wordt een paar seconden doorzichtig lichtblauw en rent weer verder over het oerwoudparcours.

arakters, spelers van het spel

Karma

Je kunt - als je dit spelletje vaak speelt en veel punten verzamelt - andere hoofdpersonen/karakters kiezen die je hard kunt laten rennen (zie plaatje hierboven). 
Het figuurtje waarmee je begint is een Indiana Jones achtige man. Bij iedere grote sprong over boomstronken of ravijnen roept hij krachtig 'uh'.
Het figuurtje Karma - what's in a name - rent bevallig in een wit jurkje en slaakt kleine kreetjes. Echt lachen!

Voor wie een vorig leven had in zuid- of midden-Amerika, houdt van Inca-paden, Maya-bouwwerken of schatgraven à la Indiana Jones in het tropisch regenwoud, is dit een zeer vermakelijk digitaal spelletje.

Geloof dat de app slechts 0,79 eurocent kost in de Appstore of misschien inmiddels al gratis te downloaden is. Om het spel te spelen heb je in eerste instantie ruim voldoende aan het basisspel, want door het spel te spelen verkrijg je vanzelf 'coins'.

Zie ook mijn volgende blogje: Temple Run Brave. Geschikt voor mensen met vorige levens in Schotland ;). Zelfs voorkeuren voor spelletjes kunnen iets met voorbije levens te maken hebben...

Meer lezen over vorige levens?

Verhaal van de Inca-renner (vorig leven).
Dit verhaal is in iets gewijzigde vorm opgenomen in het gratis ebook Vintage Life



Groetjes, Marianne Notschaele
www.vorigelevens.nl

The Fountain - een mooie film over de zoektocht naar het eeuwige leven

Rachel Weisz in de film 'The Fountain' over reïncarnatie

Fim The Fountain over reïncarnatie - aanrader voor wie?

Opnieuw wordt deze film uitgezonden, vanavond, woensdag 15 juli 2015 om 22.00 uur bij NPO 3.

De film 'The Fountain' is een aanrader voor wie van onderwerpen houdt als reïncarnatie en vorige levens, spiritualiteit, de zoektocht naar het eeuwige leven, vorige levens ten tijde van de Spaanse conquestadores in de 16e eeuw én voor liefhebbers van science-fiction en toekomstige levens.

Deze filmtip sluit aan op het vorige blogartikel waarin ik vertelde over de film 'Agora', waarin Rachel Weisz een rol speelt in het oude-Egypte. Je zou je bijna gaan afvragen wat voor vorige levens zij gehad heeft ...

The Fountain is niet direct te classificeren als een New Age movie, hoewel hij door veel nuchtere critici in 2004 flink de grond werd ingeboord omdat 'ze er niet zoveel mee konden'. Voor mensen die openstaan voor reïncarnatie en vorige levens is de film prima te volgen en reïncarnatie- of regressietherapeuten zullen zelfs de zogenaamde triggers herkennen die regisseur Darren Aronofsky prima heeft weergegeven in deze film. Hij heeft een mooie overlap gemaakt naar de verschillende tijdsperioden: 1500 - 2006 en 2500.

Filmtrailer The Fountain 

2006

Acteur Hugh Jackman en actrice Rachel Weisz spelen Tom en Izzy(Elisabeth) in het heden, 2006. Tommy Creo probeert wanhopig een geneesmiddel te vinden tegen kanker, de ziekte waaraan zijn geliefde vrouw lijdt. Ondertussen schrijf Izzy aan een boek 'The Fountain'.

1500

In 1500 was Tom - in een vorig leven - een Spaanse ontdekkingsreiziger die op verzoek van Koningin Isabella - Izzy(Elisabeth) van nu - op zoek ging naar 'De Boom des Levens'.

2500

In 2500 zien we Tom als astronaut die het mysterie van leven en dood probeert te onrafelen vanuit een glazen bubbel. In die bubbel staat ook een stervende boom.

What if you could live forever?

Op de dvd-doos staat op de achterkant: "The Fountain is een odyssee van de duizend jaar durende strijd van één man om zijn geliefde te redden" en "What if you could live forever?"
Het is in ieder geval een oogstrelende film qua kostuums uit het verleden, mooi acteerspel in het heden, en science-fiction sprookjesachtig mooi weergegeven vanuit de toekomst.

Ik zou zeggen: kijken vanavond!
Cliënten in mijn praktijk kunnen de dvd van me lenen.

dvd The Fountain

Andere films over reïncarnatie, leven en dood

In deze blog Vorige Levens vind je meer filmtips over reïncarnatie, vorige levens, leven en dood, spiritualiteit en de breekbaarheid van ons bestaan. Zoek via het zoekfilter linksboven.

Meer lezen?

Hou je van verhalen over de liefde, relaties, tweelingzielen, soulmates, herkenning en vorige levens: klik onderaan deze blog op de cover van mijn boeken 'Hé, waar ken ik je van?' of 'Lichte zeden onder de zoden'.
Op mijn website kun je ook enkele gratis e-boeken met reïncarnatieverhalen downloaden.

Groetjes, Marianne Notschaele
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl

Film-tip: de legendarische bibliotheek in Alexandrië

Film 'Agora' - over Hypatia en de beroemde bibliotheek in Alexandrië

Heb je – net als ik – een fascinatie voor de legendarische Bibliotheek van Alexandrië in het oude Egypte?
Hou je van wetenschappelijke vraagstukken en filosofie?
Spreekt de 'antieke' Romeinse kledingstijl - crèmekleurige lange gewaden met hier en daar een gesp - je aan?
Had je misschien een vorig leven in het oude Romeinse Rijk?

Dan heb ik hier een goede filmtip voor je.


'Agora' - film - inhoud

In'de film Agora speelt Rachel Weisz de rol van een vrouwelijke wetenschapper, Hypatia. De film is gesitueerd in het oude Egypte van 391 na chr. toen Egypte deel uitmaakte van het Romeinse Rijk. 
Rome was toen de belangrijkste stad van dat rijk, en Alexandrië een goede tweede.
Alexandrië werd destijds bewoond door Egyptenaren, Grieken, Syriërs en had een grote Joodse gemeenschap.

De film laat zien hoe in de straten van Alexandrië een gewelddadige religieuze opstand uitbreekt, waarvan de gevechten zich langzaam verplaatsen in de richting van de bibliotheek. In die bibliotheek zet een vrouwelijke wetenschapper, Hypatia, zich met haar leerlingen in voor het behoud van wijsheid van de oude beschaving.
Hypatia's slaaf Davus moet een keuze maken tussen de liefde voor zijn meesteres of de vrijheid. Op het moment dat de bibliotheek aangevallen wordt en Hypatia probeert te redden wat er te redden valt aan boekrollen, kies haar slaaf voor de kant van de vijand, de christenen.

Ik vind de filmbeelden prachtig. Oud-Romeinse kleding, haardracht, het straatbeeld, de bibliotheek, het is allemaal levensecht weergegeven op basis van geschiedkundige feiten en overleveringen hoe de bibliotheek van Alexandrië er mogelijk uitzag.
De verhaallijn van de vrouwelijke wetenschapper die standhoudt temidden van mannelijke leiders is boeiend. Ook Hypatia’s liefde voor wiskunde en logische redenatie komt geloofwaardig en duidelijk in de film naar voren. Zoals de manier waarop ze bijvoorbeeld probeert met eenvoudige middelen - als een zandbak met daarin houten figuren - een complex raadsel op te lossen over de stand van de zon ten opzichte van planeten.
De (hier en daar bloederige) gevechten zijn meer wat voor mannen, denk ik ;)


Bibliotheek van Alexandrië - Hypatia - geschiedenis

In de bibliotheek van Alexandrië had men gedurende honderden jaren boekrollen tesamen gebracht uit alle windstreken.
Boekrollen moet je je voorstellen als aan elkaar geplakte papyrus- of perkamentvellen tot één grote meterslange strook ter hoogte van een A3vel, opgerold en vastgemaakt aan een stok.
In de eerste eeuwen van onze jaartelling bevatte de bibliotheek wel 400.000 - 900.000 van deze boekrollen en vormde daarmee de eerste, grote internationale verzameling van kennis in de wereld.



Boekrollen

Volgens overlevering stond de volgende tekst op het bibliotheekgebouw: ‘Plaats van verzorging van de ziel’. Een mooie benaming, want iedere geleerde die destijds wetenschappelijk of literair bekwaam was, mocht van de bibliotheek gebruik maken om er te studeren.

Hypatia - Rachel Weisz in Agora

Hypatia, ze heeft echt bestaan, was de laatste, bekende geleerde die in de bibliotheek werkte. Ze was een vrouwelijke wiskundige, sterrenkundige, natuurkundige en hoofd van een filosofische school.
Wetenschap werd door de christenen echter gezien als heidens en niet in overeenstemming met de leer van de bijbel.
In het jaar 415 werd Hypatia tijdens de uitgebroken religieuze straatrellen door fanatieke en opgejutte christenen overvallen en gedood.

Tegenwoordig staat haar naam symbool voor de wetenschapper die in vrijheid alles wil onderzoeken en die zich niet wil onderwerpen aan bijgeloof of fanatisme.

Over het einde van de beroemde bibliotheek doen vele verhalen de ronde. De vernietiging zoals in de film Agora wordt weergegeven, is de meest gangbare versie.

Nieuwe bibliotheek

In 2003 werd een uiterst moderne, nieuwe bibliotheek geopend, de Bibliotheca Alexandrina, vlakbij de vestigingsplaats van de beroemde oude bibliotheek. Dankzij internationale donaties konden zeldzame manuscripten uit de Arabische wereld worden aangekocht in een poging iets van de vroegere vergane glorie te herstellen.


Filmtrailer

Klik op de YouTube-link voor de filmtrailer. De film is op dvd verkrijgbaar.
Cliënten in mijn praktijk kunnen de film van mij lenen. Overigens staat er op mijn website www.vorigelevens.nl een filmlijst met andere dvd's die ik uitleen.


Meer lezen over (vorige levens) in het oude Egypte of het oude Romeinse Rijk?

Wil je meer lezen over vorige levens in andere tijden?
www.vorigelevens.nl

Interesse in het gratis digitale boek 'Vintage Life' waarin vorige levens rondom het thema mode aan bod komen?
Aanvragen via www.vorigelevens.nl

Een verhaal over een vorig leven in de Romeinse tijd waaruit moeder en dochter van nu elkaar kenden, vind je hier.

Hou je van strips die zich afspelen in het oude Egypte?
Klik dan hier hier (over de reeks Papyrus en Asterix & Obelix)



Marianne Notschaele-den Boer.

Tweedehands kleding 'een nieuw leven geven' - eBook Vintage Life

Vermelding e-book 'Vintage Life' in maandblad 'Spiegelbeeld'

E-book Vintage Life in maandblad Spiegelbeeld

Nu mijn nieuwe boek Vintage Life als e-book al aan een paar honderd geïnteresseerde lezers is gemaild, kan ik dit project loslaten en beginnen aan mijn volgende boek 'Ik loop je astraal voorbij!' over paranormale ervaringen. Dat wordt weer een papieren boek - uitgave in 2013 - waarvoor de consument gewoon moet betalen. Vintage Life daarentegen is een kadootje van uitgeverij RHA Publishing aan lezers, om meer bekendheid te geven aan het onderwerp reïncarnatietherapie en werken met inzichten uit voorbije levens.

GRATIS eBook!

Vorige week zag ik in het maandblad Spiegelbeeld (mei-nummer) dat 'Vintage Life' in de boekenrubriek 'Van de bovenste plank' was vermeld. Daar ben ik blij mee, want ik hoop dat dit gratis e-book over vorige levens en vintage fashion veel mensen bereikt en inspireert om anders naar kledingkeuzes te kijken.
Heb jij je bijvoorbeeld wel eens afgevraagd waarom je voorkeur uitgaat naar een bepaalde kledingstijl of hoe het komt dat je een afkeer hebt van specifieke mode items?

Tweedehands kleding - recycling

2e handskleding een nieuw leven geven

Nu dit e-book klaar is, valt mijn oog natuurlijk ineens op allerlei mode-artikelen waarin het woord vintage vaak voorkomt en lees ik verrassende uitspraken van geïnterviewden over vintage fashion.

Zoals in het blad Linda, waar Foske Douze - een kleedster op filmsets - zei: "Gelukkig voor mij vinden veel mensen tweedehandsspullen niet fris. Dat maakt mij niks uit. Wat maakt het nou uit dat een jurk door een overleden vrouw is gedragen. Ik geef het met liefde een nieuw leven."
Zoals ze het verwoordde, moet ik meteen denken aan het gegeven dat recycling van oude kleding een beetje op reïncarnatie lijkt. Reïncarnatie kun je zien als een soort recyclingsproces van de ziel. Iedere keer hult de ziel zich in een nieuw lichaamsjasje. 

In het blad Happinez sprak Marieke Eyskoot van 'Talking Dress' over "Het verhaal achter de jas, broek of blouse die je in de winkel koopt". Zij zet zich in voor eerlijk en milieuvriendelijk geproduceerde kleding.
Terwijl zij doelt op de wijze waarop kleding (groen) geproduceerd wordt, denk ik aan welk vorig levens-verhaal er achter de keuze zit voor een bepaald type jas of broek.

Gratis

Ben jij nieuwsgierig naar hoe voorbije levens je huidige modekeuze kunnen beïnvloeden?
Meld je aan via www.vorigelevens.nl en klik op de gele boekcover voor meer informatie. Het e-boek wordt geheel gratis aan je gemaild in ruil voor je adresgegevens.

'Vintage Life' lezen op je iPad of iPhone

Het Nederlandstalige pdf-bestand kan worden ingelezen op een tablet, iPad, pc of smartphone/iPhone. Je kunt het bestand ook openen in iBooks en in je virtuele bibliotheek zetten. Fijn vakantieleesmateriaal!

Tot slot nog een prachtig filmpje via YouTube over 500 jaar vrouwenportretten in de Westerse kunst. Krijg je een beter beeld bij mode/haardracht door de tijd heen.

Marianne Notschaele-den Boer
www.vorigelevens.nl

Bang om facturen uit te schrijven - kalligraferen - vorig leven - rechtspraak in de middeleeuwen

 

Angst om facturen uit te schrijven - vorig leven middeleeuwen

Het artikel dat op deze webpagina stond is herschreven voor het spirituele maandblad ParaVisie. Het was te lezen in het decembernummer 2017.
Je kunt het nu online lezen via deze webpagina.

Groetjes,

Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeut/auteur
www.vorigelevens.nl

Boek - 'Leven na Anne Frank' van Berthe Meijer

Boek over (over)leven na de Tweede Wereldoorlog

In vervolg op het vorige blogartikel

Mijn bibliotheekboek 'Leven na Anne Frank´ van Berthe Meijer moet retour, het ligt al veel te lang thuis. De uitleentermijn is al verstreken. Een mooi boek, snel uitgelezen en daarna klaargelegd om een blogje over te maken. Dat kwam er niet van. Tot vandaag.

Het lange blogartikel van gisteren 'Herdenking 4 & 5 mei - in het licht van oorlogs vorige levens' maakte veel los bij lezers. Reakties kreeg ik voornamelijk via Twitter, een makkelijk en snel medium. Maar Twitter is niet altijd even handig om in een beperkt aantal tekens iets zorgvuldig te formuleren in vraag of antwoord. Al helemaal niet wanneer het 't thema 'goed of fout in de oorlog' betreft.
Iemand raadde me aan nog iets toe te voegen over 'vergeving'. Ik heb erover nagedacht, maar het blogartikel vind ik goed zoals het nu is. Ik heb er drie dagen aan geschreven, geschaafd en verbeterd om zo zorgvuldig mogelijk te verwoorden wat ik ergens van vind. Nog langer wikken en wegen levert geen beter artikel op, maar een concept-artikel dat  hoogstwaarschijnlijk in de virtuele prullenbak van mijn pc zou belanden.

Ik weet hoe gevoelig het onderwerp ligt, slachtoffers en daders te gedenken op eenzelfde dag. Toch hoop ik dat het ooit mogelijk wordt. Wellicht als we het begrip reïncarnatie betrekken bij oorlog. Voor wie mijn uiteenzetting daarover nog wil lezen, klik op bovenstaand linkje.

Berthe Meijer

Het boek 'Leven na Anne Frank' (2010) van Berthe Meijer trok me aan omdat op de achterflap stond:

"Over de oorlog is veel geschreven, maar over het leven daarna wordt door slachtoffers doorgaans gezwegen. In dit boek wordt dit taboe doorbroken. Angst, schaamte, trauma's en fobieën werpen hun schaduw op de jaren die volgen. Berthe Meijer overleefde als kind het concentratiekamp Bergen-Belsen en kijkt 65 jaar later terug op een turbulent bestaan in de naoorlogse jaren en daarna."

Een taboedoorbrekend boek? Niet wat mij betreft. Maar ik kan me zeker voorstellen dat dat zo is voor lezers uit de Joodse gemeenschap. In Joodse families werd en wordt lang gezwegen over de Tweede Wereldoorlog. The Holocaust is te pijnlijk, persoonlijke oorlogservaringen te heftig. Wegstoppen van herinneringen is een vorm van overleven.

Vermoedelijk vanuit verkooptechnisch oogpunt heeft uitgeverij De Bezige Bij wat kleine herinneringen van Berthe aan de familie Frank in dit boek opgenomen. 
Ik begrijp dat wel, maar vond dit eerder afbreuk doen aan Berthe's eigen verhaal dan dat ik het van toegevoegde waarde vond. Berthe's verhaal is schrijnend genoeg.


Inhoud

De eerste 100 pagina´s waren zeer de moeite waard, wat daarna kwam kon me minder boeien (over haar relatie met Ischa Meijer). Het maakte wel dat ik anders aankeek tegen Ischa Meijers lompigheid, zoals ik de man slechts oppervlakkig via de tv kende. (Misschien is dit wel boeiend voor lezers die Ischa Meijer interessant vinden?)
Vanaf pagina 150 heb ik me ertoe gezet om het boek toch uit te lezen, maar dat kostte wel enige moeite. De opgevoerde bekende Nederlanders in de relatiesfeer van Berthe en een stuk dagboek van Ischa Meijer leken me meer op aanraden van de uitgever toegevoegd. Misschien omdat dat boekverkoopbevorderend werkt? Bekende Nederlanders toevoegen?Het boek eindigt met een hoofdstuk waarin Berthe al haar gezondheidskwalen opsomt. Zelf doet ze dat met verwondering. Af en toe legt ze een mogelijk voorzichtige verbinding met haar gezondheidstoestand en haar kampervaring op jonge leeftijd.

Als reïncarnatietherapeut kon ik tijdens het lezen de ene na de andere prachtige verbinding leggen tussen gezondheidskwaal en welke oorlogservaring van Berthe daarmee te maken had, terwijl de schrijfster daar volgens mij amper idee van had.
Wel maakte ze zelf de verbinding tussen honger lijden in de oorlog en haar voorliefde voor koken op latere leeftijd (ze schreef jarenlang culinaire columns voor het NRC).


Dromen over voedsel in een kamp = overleven

Op blz. 25 staat iets over de erbarmelijke toestanden in een concentratiekamp. Over eten schrijft Berthe: "Het scoren van voedsel noemde men 'organiseren'. Honger voedde de fantasie." en "Als kind luisterde ik naar euforische gesprekken van volwassenen over wat er allemaal op tafel zou komen als ze de oorlog overleefden."

Eenmaal bevrijd door het Rode Leger werd Berthe als kind verzorgd en gevoed door dorpsbewoners in Tröbitz om aan te sterken. Voldoende eten hebben ,werd zo ook verbonden met vrijheid. Net zoals 'organiseren'. Precies datgene waarmee ze op volwassen leeftijd haar geld verdiende om eten te kopen: schrijven over recepten en organiseren van maaltijden voor gasten.

Dit boek geeft overlevingsmechanismen weer, zoals vele mensen hanteerden na de Tweede Wereldoorlog. Vooral Joodse oorlogsslachtoffers probeerden - eenmaal bevrijd na de oorlog - hun angsten, schaamte, verdriet en andere emoties diep weg te stoppen om te kunnen doorgaan met (over)leven. Hierdoor kwamen ze pas tientallen jaren later toe aan verwerking van wat ze hadden meegemaakt in de kampen. En sommige, nog in leven zijnde, oude Joodse kampslachtoffers zwijgen nog steeds.

Op deze video wordt Berthe geïnterviewd over haar boek.
In dit interview uit het blad Opzij krijg je nog wat achtergrondinformatie over Berthe.




Een vergelijking met reïncarnatietherapie

Blocken van emoties en het pas in een later stadium verwerken van trauma's is iets wat we kennen bij reïncarnatietherapie. Trauma's uit een vorig leven kunnen zo heftig zijn geweest, dat verwerking ervan pas plaatsvindt in een leven eropvolgend (zie ook het artikel van gisteren, waar ik over mijn eigen vorige leven als Joodse vertelde).

Wil je meer lezen over hoe reïncarnatietherapeuten werken met oorlogservaringen, kijk dan op www.vorigelevens.nl voor boeken over dit onderwerp.

In 'Waarom Esther geen Robinson werd' vind je bijvoorbeeld praktijkvoorbeelden die aansluiten bij Berthe's kampervaring in de Tweede Wereldoorlog. Verhalen van cliënten die hun emoties tijdens de oorlog op slot zetten om te overleven. Pas een leven later, nu, leerden ze ermee omgaan.

Berthe Meijer blockte haar emoties na vreselijke oorlogservaringen, maar nu ze wat ouder is, probeert ze ze alsnog te verwerken. Ieder mens bepaalt daarin zijn of haar eigen tempo.


Marianne Notschaele-den Boer

Herdenking 4 & 5 mei - in het licht van reïncarnatie en oorlog

Oorlog tussen herdenkingscomité's

Deze week volop in het nieuws: Het Nederlands Auschwitz Comité wil dat het Nationaal Comité 4 en 5 mei een gedicht terugtrekt van een 15-jarige scholier. Omdat het gedicht gaat over een 'foute keuze' van een Nederlander om zich tijdens de Tweede Wereldoorlog aan te sluiten bij de Waffen-SS.
Het Auschwitz Comité wil niet dat slachtoffers en daders op hetzelfde moment herdacht worden. 'Oorlog' tussen twee herdenkingscomité's, tja...

Ik vind dat er in elke oorlog voornamelijk verliezers zijn en dat zowel daders als slachtoffers de gevolgen ervan met zich meedragen. Bij herdenking hoort wat mij betreft zowel de ene als de andere kant. Daders én slachtoffers. En wat te denken van toeschouwers of andere rollen die men in oorlogstijd aannam? Slachtoffers kunnen onaardige besluiten nemen voor anderen, daders kunnen hulpvaardig zijn. Niet alles is zwart-wit. Soms volgt de ene (overlevings)keuze in oorlogstijd op de andere en kun je niet meer terug, ook al zou je dat in 't diepst van je hart het liefste willen. 'Fout gedrag' heeft heel erg veel nuances.


Na verloop van tijd... meer (in)zicht

Hoe langer het geleden is dat de Tweede Wereldoorlog plaatsvond, hoe meer soorten slachtoffers herdacht worden. Eerst herdachten we de slachtoffers dicht bij huis: Nederlanders. Joden, onderduikers, gesneuvelde soldaten en burgers. Pas tientallen jaren later dacht men aan vervolgde zigeuners: Roma en Sinti, aan homoseksuelen en slachtoffers uit de Jappenkampen. Soms gaan er jaren overheen voor we ons realiseren wie slachtoffers waren in oorlogstijd.
Misschien duurt het ook nog wel tientallen jaren voordat we met zijn allen ontdekken dat vorige levens reëel zijn, en dat ieder van ons wel eens een leven in oorlogssituaties heeft meegemaakt. Lang geleden, kort geleden, als slachtoffer, dader of iets er tussen in.

Wachttoren in Birkenau - 1996 (c) RHA Publishing

Tussen 1992 en 1995 verwerkte ik via therapiesessies bij diverse reïncarnatietherapeuten mijn eigen vorige leven dat zich in de Tweede Wereldoorlog had afgespeeld.
Hoewel ik in 1960 geboren ben en katholiek ben opgevoed, was ik in het leven voor mijn huidige leven een Frans, Joods meisje dat eind 1943 vanuit Parijs naar Auschwitz werd gedeporteerd. Dat leven eindigde zo akelig en zo onverwacht op jonge leeftijd, dat ik daar in mijn huidige leven lang last van heb gehad. Allerlei onverwerkte emoties speelden me nog parten.


Oorlogsnaweeën

Ik was bang voor mannen die gekleed waren in uniform-achtige jassen. Een agent met een pet op, laarzen aan en een marcherende tred... brr. Alle honden vond ik lief, maar voor herdershonden ging ik nog net niet op de loop.
Op de middelbare school sprak ik vloeiend Frans en tegelijkertijd weigerde ik rijen Duitse woordjes uit mijn hoofd te leren. De leraar Duits was een lieve man, maar als ik hem Duits hoorde praten kromp ik onbewust ineen en voelde ik me onpasselijk worden.

Als 16-jarige kwam ik tijdens een vakantieweek in Parijs terecht in de Joodse wijk Le Marais. Daar werd ik 'overvallen' door heimweegevoelens, net zoals ik ooit overvallen werd tijdens een razzia, familieleden kwijtraakte en in een vorig leven nooit meer thuiskwam. Ik heb wat afgehuild die vakantieweek. Ik wist gewoon zeker dat ik in die Parijse wijk had gewoond. Ik huilde van verdriet om wat was en van blijheid omdat ik het parkje Place de Vosges herkende, waar ik als kind speelde.

Rond mijn 30e ontmoette ik een vriendelijke vrouw tijdens een opleidingsbijeenkomst. Ik 'herkende' haar onmiddellijk. Ook gestorven in de Tweede Wereldoorlog, opnieuw geïncarneerd net als ik. In Auschwitz stond zij als man aan de Duitse kant.
Toen ze op die bijeenkomst een Duits gedicht voorlas, werd ik plotseling bevangen door angst. Ik viel flauw en klapte tegen de grond. Heel even kon ik heden en verleden niet meer uit elkaar houden.

Gelukkig vond ik collega-reïncarnatietherapeuten die me hielpen bij de verwerking van oude (onaffe) emoties, zodat de angsten een plek kregen in het verleden. Ik kon daarna verleden en heden goed uit elkaar houden.


TV-programma in 1996

Begin 1996 was ik als reïncarnatietherapeute te gast in een tv-programma (filmfragmenten via de link) waarin aandacht werd besteed aan het onderwerp vorige levens en de Tweede Wereldoorlog.
De interviewster, Tineke de Nooy, vroeg - geheel tegen de afspraken in die vooraf met de redactie van dat programma gemaakt waren - naar mijn eigen vorige leven in de oorlog. Dit was meteen mijn eerste kennismaking met programmaredacteuren die een lekker sappig verhaal prefereerden boven gedane beloftes. 
Zo goed mogelijk probeerde ik te laveren tussen wat ik wel en niet wilde vertellen over oorlogs-vorige-levens. Het was namelijk de bedoeling dat ik als therapeute iets in dat programma zou vertellen, niet als 'slachtoffer'.

Ik herinner me de 150 positieve brieven die ik kreeg naar aanleiding van dat programma van mensen die blij waren dat ik over vorige levens durfde te vertellen op televisie, maar ik herinner me ook de keiharde kritiek. In een praatprogramma vroeg een bekende acteur zich af hoe ik het in mijn botte hoofd durfde te halen om me voor te doen als Joods oorlogs-slachtoffer. Hij stelde dat ik een fantast was, want vorige levens bestonden niet. Ik zou lijden aan een of andere stoornis. Echte Joden hadden volgens hem het alleenrecht op de slachtofferstatus...

In datzelfde jaar wilde ik 'terug naar Auschwitz'. Ik was ervan overtuigd dat een bezoek aan het voormalige concentratiekamp - waar ik af en toe nog spontane herinneringen aan had - me zou kunnen vertellen of ik het misschien toch niet verzonnen had. Wie weet had ik wel een of ander collectief bewustzijnsprobleem?


Niet-Joods

Samen met een Joodse vriendin, die net als ik reïncarnatietherapeut was, leek het ons passend ons aan te melden bij de Joodse organisatie die ieder jaar herdenkingsreizen organiseerde naar de kampen.
Bij onze aanmelding moesten we opgeven waarom we juist aan deze groepsreis wilden deelnemen. Mijn Joodse vriendin zei me dat ik beter niet kon vermelden wat mijn beroep was omdat maar weinig Joden geloven in reïncarnatie; zij noteerde een vage reden. 
Eerlijk als ik ben, gaf ik aan dat ik niet-Joods was, maar katholiek en bij beroep vulde ik reïncarnatietherapeut in, trots als ik was op mijn vak. Dat had ik beter niet gedaan.
Mijn vriendin mocht mee op herdenkingsreis naar de kampen, ik niet.

1996 - Auschwitz - Arbeit macht frei poort (c) RHA Publishing

Tenslotte ging ik zelf met mijn man in augustus van dat jaar. Met zijn tweeën reisden we op eigen gelegenheid via Buchenwald naar Auschwitz. We maakten ontroerende, prachtige en ook pijnlijke gebeurtenissen mee.
Herinneringen aan Auschwitz, blok 10 en Birkenau die ik had, waarvan ik dacht dat ze niet konden kloppen, dat ik ze misschien toch verzonnen had, waren ter plekke controleerbaar en juist! Angstig, pijnlijk én wonderlijk.
Deze herdenkingsreis was absoluut helend voor mij.

1996 - blok 10 waarin medische experimenten werden uitgevoerd in Auschwitz
(c) RHA Publishing

Vanaf 1992 werkte ik al met cliënten en hun trauma's uit voorbije levens. Een deel van die ervaringen hadden betrekking op traumatische ervaringen als slachtoffer in oorlogstijd.
Pas nadat mijn eigen oorlogsleven emotioneel goed afgerond was en ik er steeds meer afstand van kon nemen, kon ik als regressie- en reïncarnatietherapeut mijn cliëntenhorizon verbreden.
Ook werkte ik met oudere cliënten die als kind de Tweede Wereldoorlog hadden meegemaakt. Zij hadden op andere wijze last van de oorlog. Met hen deed ik alleen regressietherapie, werkte ik in 'dit leven'. Wel vonden ze steevast 'dat ik hen zo goed begreep, terwijl ik toch te jong was om de oorlog meegemaakt te hebben'.


Overleven in oorlogstijd

Naarmate ik mijn eigen dader-vorige-levens onder de loep nam, kreeg ik meer begrip voor oorzaak en gevolg door vele levens heen. Noem het karma. Wat je zaait, zul je oogsten.
Mijn cliëntenkring breidde zich verder uit, werken met allerlei soorten vorige levens kwam aan de orde. En wat vorige levens in de Tweede Wereldoorlog betrof, er viel voor heel veel cliënten oud zeer te verwerken.
Van Joden die op transport werden gesteld, ondergedoken zaten, verzetsstrijders, kampgevangenen, dwangarbeiders tot soldaten. Bange soldaten, laffe soldaten, hoge piefen, fanatiekelingen, SS-ers, Nazi's, kindsoldaten,deserteurs. Duitse, Nederlandse, Belgische, Franse, Russische, Poolse soldaten, geallieerden....
Allemaal mensen in voorbije levens met keuzes en gevolgen. Allemaal mensen die wilden blijven leven in oorlogstijd. Afhankelijk van hun keuzes hadden ze een leven erna emotionele nawerkingen, van angsten tot schuldgevoelens. Vooral de volhouders hadden last van onaffe zaken. De diehards...
.

In dit boek bundelde ik verhalen over oorlogs vorige levens van zowel daders als slachtoffers

In oorlogen zijn er meer verliezers dan winnaars. Nawerkingen een leven later zijn er voor iedereen. De kampgevangene zonder kleding van toen durft nu niet meer naar de sauna. De fanatieke Nazi van toen durft nu amper besluiten te nemen ergens voor te gaan. Slachtoffers, daders, kampgevangenen, soldaten, onderduikers, deserteurs, enz. Alle ervaringen in allerlei levens - ook die gedurende oorlogstijd - vormen ons geweten, laten ons (ziels)bewustzijn groeien.
Uiteindelijk zijn er geen foute keuzes, slechts keuzes die fout uitpakken.

Daarom vind ik dat op 4 mei, Dodenherdenking, we iedereen mogen herdenken die ooit in een oorlog is gestorven. Het gedicht van de 15-jarige scholier over de 'foute keuze' van een Nederlander voor de Waffen-SS ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, mag ook een plek krijgen tussen de andere gedichten. Het wordt tijd voor een breder perspectief.

Terwijl ik dit blog schrijf is er een kort geding aangespannen door Federatief Joods Nederland tegen de gemeente Bronckhorst. Omdat de dodenherdenking in Vorden omstreden is. Voor het eerst zouden deelnemers aan de herdenking stil kunnen staan bij de tien Duitse soldaten die in Vorden begraven liggen.

Ik denk dan ogenblikkelijk aan de keer dat ik als therapeut (met een Joods vorig leven) een sessie deed met een man, die in zijn vorig leven SS-er was geweest. De Tweede Wereldoorlog had op hem net zo'n grote impact gehad als op mij, alleen anders. Anno nu zagen we elkaars ziel, elkaars innerlijk. Allebei hadden we van ons oorlogsstuk geleerd. Ik was geen slachtoffer meer, hij geen dader meer.

En ja, natuurlijk begrijp ik de pijn en het verdriet van nu nog levende, bejaarde mensen die de oorlog 'echt' hebben meegemaakt.


Dodenherdenking

Zelf heb ik op Dodenherdenking jarenlang een kaarsje aangestoken 'voor mezelf', om het Joodse kind dat ik in een vorig leven was en dat jong stierf, alsnog te gedenken. Op 5 mei stak ik een kaarsje op:'omdat ik er nog steeds ben'. Of weer ben. Niet meer in het vorige leven, maar wel in dit leven, nu. Lang leve reïncarnatie!
Echter, voor we allemaal door hebben dat reïncarnatie een gegeven is, zijn we vast tientallen jaren verder.

Vandaag kreeg ik via Twitter nog bericht van een ex-cliënte die haar oorlogstrauma had verwerkt. Ze schreef: "Blij dat ik opnieuw geboren ben. Alvast fijne Bevrijdingsdag voor jou!"

Morgen, op 4 mei ben ik om 20.00 uur twee minuten stil om iedereen te gedenken die ooit gestorven is in oorlogstijd. Op 5 mei ben ik blij dat we hoe dan ook allemaal blijven voortleven. Dat onze ziel onsterfelijk is.

Over een sopraan die zong op een herdenkingsbijeenkomst

Naar de hemel zingen...

Als hooggevoelig type is het voor mij misschien makkelijker om in contact te staan met mijn voorgaande levens. Ook energie van overledenen neem ik makkelijker waar dan anderen.

In de voormalige concentratiekampen Buchenwald, Auschwitz en Birkenau ´zag´ en ´voelde´ ik - toen ik daar een bezoek bracht -  veel energie hangen. Zielsenergie van overledenen, restenergie van emoties. Entiteiten die nog steeds niet beseffen dat een leven plotseling eindigde in het kamp, of dat nu kwam door ziekte, uitputting, gas of verbranding.

Na de dood is het de bedoeling dat we onze zielsenergie meenemen en onze lichaamsjas achterlaten. Soms komt de dood zo plotseling (of is het sterven zo traumatisch) dat zielsenergie blijft hangen op de sterfplek totdat de zielsenergie/entiteit begrijpt dat het vrij is om 'omhoog te gaan', verder te gaan.

De barakken van Birkenau waren leeg voor het oog van gewone bezoekers, maar het was er (nog) stervensdruk met entiteiten/geesten. Menig hoogsensitief persoon weet niet wat hem of haar daar overkomt. Zeker rondom plekken van de crematoria, plekken waar mensen in totale verwarring zijn gestorven.

Birkenau, barakresten in 1996 - (c) RHA Publishing

Toen ik in 1996 in Birkenau was, was ik vooral bezig met mijn eigen verwerkingsproces en minder met al die zielen die daar nog aanwezig waren. Pas in een later stadium leerde ik entiteiten te laten beseffen dat ze weg kunnen van zo'n onheilsplek en hielp ik soms mee om ze te begeleiden naar lichtere sferen door op ze af te stemmen en met ze in gesprek te gaan. Het is niet zo moeilijk om overledenen naar het licht kletsen... ze verlangen naar een plek van veiligheid, warmte, een plek om uit te rusten. Maar dan moeten ze wel beseffen wat hun dood veroorzaakte. Zonder hulp lukt dat natuurlijk ook, maar dan gaan er vele jaren, soms eeuwen overheen.


Helende reis

Vorige week sprak ik zangeres Esther Barten Zij vertelde hoe ze onlangs als sopraan een lied ten gehore bracht bij een oorlogsherdenkingsbijeenkomst in een kerk. Ze zong daar een lied, gebaseerd op een gedicht over het treintransport naar Sobibor.
Toehoorders waren emotioneel geraakt, zijzelf oversteeg haar eigen kunnen qua zang.
Ze vertelde hoe haar stem de ruimte vulde in de kerk, hoe op haar toontrillingen verdwaalde zielen werden aangetrokken. Het was alsof haar zang in cirkels omhoogging en een aantal entiteiten naar het licht trok. Esther zei: "Ik zong ze gewoon de hemel in..."

Vermoedelijk heeft ze een aantal verdwaalde oorlogsentiteiten dankzij haar zangtalent een duwtje in de goede richting gegeven: omhoog, naar het licht.
De ene keer helpt een helderziende een entiteit naar het licht, de andere keer gebruikt een sopraan haar stem om dode mensen naar de hemel te zingen... daarbij maakt het echt niet uit aan welke kant van de oorlog iemand ooit stond.

Dodenherdenking & Bevrijdingsdag, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Net zoals dood en leven bij elkaar horen.



Marianne Notschaele-den Boer
Reïncarnatietherapeute/auteur van boeken over werken met vorige levens


Meer lezen over vorige levens en oorlog?

Kijk op www.vorigelevens.nl voor boekinformatie (praktijkervaringen van cliënten mbt 2e wereldoorlog)
Het boek 'Waarom Esther geen Robinson werd' bevat een aantal praktijkvoorbeelden mbt kampervaringen. Het boek 'Diehards in de war' is geheel gericht op oorlogservaringen en vorig levens (zowel dader als slachtoffer). In mijn andere boeken vind je ook hier en daar een praktijkverhaal over oorlog en reïncarnatie, al dan niet vanuit 'goede' of 'foute' positie ;)